تاثير درمان شناختي گروهي بر نشانه هاي بيخوابي در زنان مبتلا به بيخوابي مزمن

The effectiveness of group cognitive therapy on symptoms of insomnia in women with chronic insomnia

اين پژوهش با هدف تعيين تاثير درمان ‌‌شناختي گروهي بر نشانه‌هاي بيخوابي مزمن در زنان مبتلا به بيخوابي مزمن اجرا شد. پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي (اندازه‌گيري تكرار شده) و جامعه آماري آن زنان مراجعه‌كننده به مطب‌هاي متخصصان مغز و اعصاب بودند كه از بين آنها، 18 نفر، به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش (درمان‌شناختي گروهي) و گواه (درمان‌دارويي) قرار گرفتند. همه شركت‌كنندگان داروي خواب‌آور (بنزوديازپين‌ها) مصرف مي‌كردند. ابزار سنجش پرسشنامه محقق‌ساخته نشانه‌هاي بيخوابي مزمن بود. داده‌ها از طريق تحليل كوواريانس تحليل شد. يافته‌ها نشان داد درمان‌شناختي گروهي بر كاهش نشانه‌هاي بيخوابي مزمن به‌طور معناداري موثر است (01/0P < ).

The purpose of this study was to determine the effectiveness of group cognitive therapy on symptoms of insomnia in women with chronic insomnia. The study had a quasi-experimental (Repeated measurement) design and the statistical population were the women who came to the neurologist, among whom 18 persons were selected as the accessible sample and then they were randomly assigned into two groups: experimental (cognitive therapy group) and control (drug treatment). All subjects received hypnotic drugs (Benzodiazepines). The instrument was a researcher- made Chronic Insomnia Symptoms Questionnaire. The results of analysis of covariance showed that group cognitive therapy is significantly effective in reducing chronic insomnia symptoms (P < 0/01).