مدرنيته و قدرت انتخاب

گمان شايع بر اين است كه مدرنيته به واسطه سهم شايانش در پيشرفت، قدرت انتخاب بشر را افزايش داده است. اين تلقي كه از جهاتي صايب نيز هست در اين مقال، با دو پرسش مواجه شده است: مدرنيته به افزايش قدرت انتخاب «كدام انسان» كمك كرده و قدرت انسان را در «چه انتخابي» افزايش داده است؟ بررسي در مورد اين دو پرسش، يك‌بار با تمركز بر عناصر مميز و مقوم مدرنيته در «مقام تعريف» انجام گرفته است و بار ديگر با تامل بر محدوديت‌‌آفريني‌هاي مدرنيته و انتخاب‌هاي ممكن در «مقام تحقق». مقاله "مدرنيته و قدرت انتخاب"، پس از آوردن شواهدي در تاييد مدعيات، به اين نتيجه رسيده است كه چون مدرنيته يك كل منسجم است و از معدود ايده‌ها و انديشه‌هاي كلان در زندگي بشر كه به تحقق درآمده و به جرياني هژمونيك و الگويي مورد غبطه و تاسي ديگران بدل شده است، دچار نوعي تمام‌گرايي، خاتميت، ‌انحصار و برتري‌جويي گرديده است و همين خصوصيات عارضي به اضافه برخي خصايص ذاتي، ‌نظير بي‌اعتنايي به مسيله برابري و ناديده‌گرفتن ديگر ابعاد وجودي انسان، باعث شد به مانعي در برابر انتخاب‌هاي اساسي و شالوده‌شكن انسان معاصر بدل گردد.