بررسي اثر منحني‌هاي J و S در اقتصاد ايران (1386-1355)

Testing J and S Curves in the Case of Iran (1976-2007)

هدف اصلي اين مطالعه بررسي تاثير تنزل ارزش پول ملي (افزايش نرخ موثر واقعي ارز) بر تراز تجاري ايران در چارچوب منحني‌هاي J و S طي سال‌هاي (1386-1355) مي‌باشد. در اين راستا اثر منحني J در بلندمدت به روش هم‌انباشتگي جوهانسن - جوسليوس مورد بررسي قرار گرفته و از توابع عكس‌العمل آني و منحني S براي تبيين اثرات كوتاه‌مدت بين تغييرات نرخ موثر واقعي ارز و تراز تجاري استفاده شده است. نتايج حاصل از تخمين مدل، بيانگر اين است كه در بلندمدت نرخ موثر واقعي ارز تاثير منفي و معني‌دار بر تراز تجاري ايران داشته و تابع عكس‌العمل آني نيز دلالت بر تاثير منفي آن در كوتاه‌مدت دارد. همچنين نتايج هر دو رهيافت منحني J و S نشان مي‌دهد كه در كوتاه‌مدت، با كاهش ارزش پول داخلي تراز تجاري بدتر شده و در بلندمدت نيز بهبود پيدا نمي‌كند.

The main objective of this paper is to investigate the effect of currency devaluation on the trade balance of Iran by using J and S curve approaches over the period of 1976-2007. For this purpose, we used the Johansen’s co-integration approach and impulse response function for the long run and short run analysis, respectively. The empirical results reveal that currency devaluation has a negative effect on the Iranian trade balance in long run as well as short run and reject the J and S curves hypothesis for Iran. Overall the empirical findings of the J and S suggest that the trade balance of Iran does not improve as a result of currency devaluation.