بررسي ضخامت لثه و عوامل مرتبط با آن در گروهي از بالغين ايراني

Evaluation of Gingival Thickness and Related Factors in a Group of Iranian Adults

خلاصه: سابقه و هدف: ضخامت لثه سالم از فردي به فرد ديگر متفاوت است. اين اختلاف تحت تاثير عوامل ژنتيكي مي‌باشد. همچنين به نظر مي رسد ضخامت لثه تحت تاثير اندازه، شكل، موقعيت دندان و مسايل بيولوژيكي مانند رشد و نمو و جنس و سن نيز باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ضخامت لثه باكال در بيماران سالم از نظر پريودنتالي و ارتباط آن با سن، جنس، نوع دندان و قوس فكي بود. مواد و روش ها: اين مطالعه با طراحي توصيفي بر روي 80 فرد سالم از نظر پريودنتالي (40 مرد و 40 زن) با حدود سني 38-16 سال انجام شد. ضخامت لثه با روش Trans gingival probing در همه دندانهاي فك بالا و پايين در دو نقطه هر دندان شامل: پاپي بين دنداني و ميدباكال اندازه گيري شد. جهت بررسي آماري يافته‌ها از آزمون‌هاي Paired T Test و Anova استفاده شد. يافته‌ها: در گروه سني جوانتر(24-16) لثه به طور معني داري از نظر ماري ضخيم تر از گروه سني 38-24 بود. (005/0=P) . ضخامت لثه فاسيال در افراد مذكر به صورت معني‌دار نسبت به افراد مونث در ناحيه ميدباكال بيشتر بود (007/0=P) . لثه فاسيال در ناحيه پاپي بين دنداني فك پايين (38/0±46/1ميليمتر) بوده و از لثه فاسيال فك بالا (27/0±23/1ميليمتر) بطور معني داري ضخيم تر بود (005/0=P). ضخامت لثه در ناحيه مولر بيشترين و در ناحيه كانين كمترين ميزان بود. و تفاوت اين دو ناحيه معني‌دار بود (005/0=P) نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه ضخامت لثه فاسيال در مردان بيشتر از زنان، در فك پايين بيشتر از فك بالا بوده و همواره در ناحيه مولرها بيشترين و در ناحيه كانين كمترين ميزان را دارد.