بررسي مسايل ارضي ايران و تركيه در دوره رضاشاه 1304-132ش.

A Survey of Territorial Disputes between Iran and Turkey in the Reza Shah era (1925-1941)

هدف : هدف پژوهش حاضر، بررسي اختلافات ارضي ايران و تركيه در دوره رضا شاه و چگونگي رفع آنها‌ست. روش/ رويكرد پژوهش : اين مقاله، با روش توصيفي – تحليلي و بر پايه منابع كتابخانه اي و آرشيوي و با رويكرد تاريخي به بررسي اختلافات ارضي ميان ايران و تركيه مي‌پردازد. يافته ها و نتايج پژوهش : يافته‌هاي اين تحقيق بر‌اساس روش تاريخي، گوياي آن است كه دو حكومت جمهوري تركيه و رضاشاه، بنا به پيروي از سياست خارجي صلح آميز خود، با انعقاد سه معاهده وداديه و تامينيه؟ (1305 /1926)، عهدنامه مرزي ( 1310/1932 )، و اصلاح خط مرزي ( 1316/1937 ) كليه اختلافات ارضي خود را حل و فصل نمودند.

Purpose: This research aims to review the territorial disputes between Iran and Turkey in the Reza Shah Period (1925-1941) and to study how these disputes were settled. Methodology / Approach: This study has benefited from the descriptive-analytical method, based on archival and library resources, with a historical approach. Conclusions: The findings of this study indicate that the Republic of Turkey and Reza Shahʹs Government settled all of their territorial disputes according to their peaceful foreign policies by concluding three treaties: " Vedadieh and Ta’minieh”( 1926), “Ahdnameye Marzi (frontier treaty)” (1932) and “Eslahe Khate Marzi (treaty of modification of the border lines)” (1316/ 1937).