انديشه و جايگاه آن در اشعار ميرزاده عشقي

The philosophy and its status ‎ in Mirzade Eshghi’s poem

ميرزاده عشقي(1273ـ1303 هـ.ش) شاعر، نويسنده و روزنامه‌نگار مبارز و نوگراي عصر ‏بيداري در اشعارش به مسايل مختلف سياسي، اجتماعي و اعتقادي پرداخته است. در اين مقاله ‏انديشه‌هاي عشقي در محور اجتماعي از قبيل: وطن، شكوه از روزگار، شكوه از رفيقان، طنز، ‏مدح، هجو، توجه به فقر، حقوق زنان، پند و اندرز و... در محور سياسي به مسايلي از قبيل: ‏مبارزه با استبداد و خودكامگي، مخالفت با استعمار، تشويق مردم به خون‌ريزي و... و در محور ‏اعتقادي اعم از: انديشه‌هاي مذهبي، باورهاي عاميانه، بي‌اعتنايي به فلك، بي‌اعتقادي به معاد، ‏توهين به انسان، تجليل از زرتشت و دينش، هرج و مرج در نظام هستي، نارضايتي و بدبيني ‏نسبت به نظام خلقت و... مورد بررسي قرارگرفته است. محوري‌ترين موضوع شعر عشقي، عشق ‏به وطن است كه سرانجام جانش را بر سر آن گذاشت.‏

Mirzade Eshghi (1273-1303)a poet, a writer and a journalist, a defiant and a modernist of enlightment era – deals with different political, social and belief issues. The present article studies love mentalities in society such as home, lomplaint against the time, criticizing the rivals, satire lampoon, paying attention to poverty, women’s rights, advice, etc. It also studies political issues like fighting against colonialism, despotism, opposing fyrrany, encouraging people to shed blood, etc. ore over, it also deal with belief issues such as religious thoughts, ignoring the time, folklores, ignoring the resurrection day, man debasing, paying respect to Zoroaster and his religion, chaos it the world, skepticism toward the created world, etc. The most fundamental concept in Eshgi’s poem is to love home for which he sacrificed himself.