رويكردي شناختي به مسيله هم‌معنايي بافتي در سطح افعال زبان فارسي

A Cognitive Approach to the Context Synonymy in Persian Verbs

رويكرد معني‌شناسي شناختي كه مبناي درك پديده‌هاي مختلف زباني و غيرزباني را «شناخت» انسان ميداند، از طريق ابزارهاي متعددي از جمله شكل گيري طرح‌واره‌هاي تصوري در ذهن، به توجيه چگونگي درك مقولاتي زباني نظير «هم‌معنايي» ميپردازد. در مقاله حاضر با بررسي جايگزيني معنايي كه روند آن از سمت مفاهيم انتزاعي به سمت مفاهيم ملموس و عيني است، به ارزيابي نقش طرحواره‌هاي تصوري در ايجاد «هم‌معنايي بافتي» در سطح افعال زبان فارسي پرداخته شده است. نتايج به دست آمده نشان ميدهد كه تشابه طرح‌واره‌هاي تصوري افعال، عامل اصلي بروز هم‌معنايي در آنهاست. افزون بر اين، نزديكي مفاهيم واژه‌ها، سبب هم‌معني شدن و جايگزيني آنها به جاي يكديگر ميشود و «شناخت» انسان است كه نزديكي مفاهيم را تشخيص ميدهد. يقيناً پيامد چنين پديده‌اي هرگز هم‌معنايي مطلق نخواهد بود.

Cognitive semantic approach, which deals with the "cognition" of human being, tries to explain the way of human understanding by means of different tools, such as image schema. In this way, there is an explanation for synonymy. The purpose of writing this paper is to show the reasonability of semantic substitution of Persian verbs in context.