اثر نيتروژن و سيليسيم به همراه كودهاي بيولوژيك بر بيماري سفيدك سطحي،صفات فيزيولوژيكي و عملكرد گندم (Triticum aestivum L.)

The effects of nitrogen and silicon biofertilizers on powdery mildew disease, physiological parameters and yield of wheat (Triticum aestivum L.)

به‌منظور بررسي اثر نيتروژن و سيليسيم به همراه كودهاي بيولوژيك بر بيماري سفيدك سطحي، صفات فيزيولوژيكي و عملكرد گندم رقم N8019 آزمايشي در سال 1388 به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 3 تكرار در گلخانه دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري اجرا شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل كودهاي زيستي در 4 سطح (كاربرد نداشتن كود زيستي، كود فسفات بارور 2 (شامل سودوموناس و باسيلوس)، كود نيتروكسين (شامل ازتوباكتر و آزوسپيريلوم) و كود سوپرنيتروپلاس (شامل آزوسپيريلوم، سودوموناس و باسيلوس)، كود نيتروژن (از منبع اوره) در 3 سطح (بدون مصرف نيتروژن، 35 و 70 كيلوگرم نيتروژن در هكتار) و سيليكات پتاسيم در 3 سطح (بدون مصرف، 500 و 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم سيليكات پتاسيم) بود. نتايج نشان داد كودهاي زيستي بر صفات فيزيولوژيكي و عملكرد دانه گندم نسبت به شاهد برتري داشته و معني‌دار بود. به‌طوري‌كه بهترين تيمار كود زيستي از نظر صفت عملكرد دانه و سطح برگ مربوط به كاربرد كود نيتروكسين بوده و به‌ترتيب باعث افزايش 3/32 درصدي و 4/27 درصدي آن‌ها شد. همچنين بيش‌ترين مقدار كلروفيل a و كلروفيل b در كاربرد فسفات بارور 2 به همراه كود نيتروژن (به‌ترتيب 70 و 35 كيلوگرم در هكتار) به‌دست آمد. محلول پاشي سيليكات پتاسيم (500 و 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) بر ميزان آلودگي بوته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و درصد بوته‌هاي آلوده به سفيدك سطحي تاثيرگذار بوده و ميزان آلودگي‌ها را نسبت به تيمار شاهد به‌طور معني‌داري كاهش داد.