ايده ولايت فقيه در عصر غيبت در انديشه سياسي امام خميني(س)

The Idea of Guardianship of Jurisprudent during the Era of Occultation in Viewpoint of Imam Khomeini

ولايت فقيه نظريه مركزي گفتمان سياسي فقهي شيعه در عصر غيبت است. با وجود روايت هاي مختلف از اين نظريه، تبيين حضرت امام خميني در ميان ساير تبيين ها جامعيت و عمق نظري و كاركردي خاص دارد. اين نظريه با انديشه ايشان آغاز نشده، بلكه توسط ايشان به تكامل رسيده است. تاملات ايشان هرچند ظاهراً با تحولات و تطوراتي همراه بوده، ليكن گذر زمان و مهم‌تر از آن تاسيس نخستين حكومت اسلامي مبتني بر نظريه ولايت فقيه و رهبري اين حكومت توسط ايشان سبب شده تا ابعاد و زواياي مختلف اين نظريه را هر چه بيشتر و عميق‌تر تبيين نمايد. در اين نوشته، نخست نظريات ايشان درباره مباني مشروعيت حكومت اسلامي، جايگاه مردم در آن و شكل حكومت ولايت فقيه بيان مي‌گردد و سپس ادله عقلي و نقلي اثبات ولايت فقيه در عصر غيبت بيان شده و با تبيين شرايط و صفات، اختيارات و مقيدات ولي فقيه و شيوه جانشيني در اين نوع از حكومت به واكاوي ديدگاه هاي اولين فقيه تاريخ تشيع كه ولايت فقيه را به منصه ظهور رسانده است، پرداخته مي‌شود.