بررسي آثار سرمايه گذاري درآموزش عالي بر رشد اقتصادي ايران طي دوره‌ي 1350-1384

Investigation of effect of Investment on Higher Education on Economic Growth of Iran during 1971-2005

در اين مقاله الگوي مدل هاي رشد درون زا براي كمّي سازي ارتباط بين متغيّرهاي تاثيرگذار بر رشد اقتصادي مورد استفاده قرار گرفته و با استفاده از روش همگرايي پنج مرحله اي يوهانسن برآورد شده است. در مدل رشد درونزاي مورد استفاده در اين تحقيق، رشد اقتصادي ايران به عنوان متغيّري درون زا است كه تابعي از سرمايه گذاري در نيروي انساني، سرمايه گذاري فيزيكي و بدهي هاي خارجي مي باشد. پيروزي انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي، به عنوان متغيّرهاي موهومي دراين مدل لحاظ شده است. بر اساس روش يوهانسن، يك بردار همگرايي به دست آمده كه مويد اين مطلب است كه در بلند مدت تاثير افزايش انباشت سرمايه هاي انساني و افزايش انباشت سرمايه هاي فيزيكي بر روي رشد اقتصادي ايران مثبت و معني دار و اثر افزايش بدهي هاي خارجي بر رشد اقتصادي در ايران منفي و معني دار است. هم چنين اين بردار نشان مي دهد كه در بلندمدت سرمايه‌ي انساني بيشترين تاثير را بر رشد اقتصادي ايران دارد. براي دستيابي به يك نرخ رشد اقتصادي بالا، توسعه‌ي سرمايه گذاري در نيروي انساني و سرمايه هاي فيزيكي ضروري است. هم چنين توصيه مي شود جهت سرمايه گذاري، به جاي جذب سرمايه هاي خارجي و وام از خارج از پس اندازهاي داخلي استفاده شود.