رتبه بندي توسعه يافتگي مناطق روستايي استان كهگيلويه و بويراحمد به روش فازي

Ranking of Townships in Kohgiloyeh and Boyerahmad Province in terms of Development using Fuzzy Approach

در اين مطالعه با استفاده از منطق فازي، درجه‌ي توسعه‌يافتگي مناطق روستايي استان كهگيلويه و بويراحمد در سال 1384 تعيين گرديده است. مقادير فازي هر يك از شاخص ها براي مناطق روستايي نشان داد كه حد بحراني براي شاخص توسعه يافتگي 57 درصد بوده و تمامي شهرستانها زير اين مقدار قرار دارند. مناطق روستايي شهرستان دنا بيشترين فاصله را با مقدار بحراني داشته و از نظر توسعه يافتگي، در رتبه آخر قرار دارد. كمترين فاصله شاخص توسعه يافتگي در ميان مناطق روستايي، به شهرستان گچساران تعلق داشته و مناطق روستايي شهرستان كهگيلويه و بويراحمد رتبه هاي دوم و سوم را كسب نمودند. لذا پيشنهاد مي شود به منظور كاهش فاصله شاخص توسعه بين شهرستان هاي استان، در توزيع بودجه عمراني و ايجاد امكانات زيربنايي دقت بيشتري شده و تخصيص منابع به گونه اي باشد كه زمينه اشتغال را در سطح استان فراهم آورد

In this study, degree of development of townships in Kohgiloyeh and Boyerahmad province was determined using fuzzy method. Based on Fuzzy value indices, critical value for development was 57% and all the townships were below that level. Rural areas of Dena township had maximum distance from the critical value and therefore was in worst condition. Rural areas of Gachsaran township had least distance from critical value and Kohgiloyeh and Boyerahmad townships were in third and second place respectively. Based on the results of the study, it was recommended to reduce the development gap among townships through more appropriate distribution of state budget