الزام افراد عادي به گزارش جرم در حقوق ايران و فرانسه

Duty of Ordinary Persons to Report Crimes according to Iranian and French Laws

اين مقاله مي‌كوشد تا به بيان ديدگاه‌هاي گوناگوني كه درباره الزام به گزارش جرم در ميان مواد قانوني و فقه اسلامي در نظام‌هاي حقوقي ايران و فرانسه وجود دارد، بپردازد. در اين مقاله، نخست تبيين مواردي كه قانونگذاران ايراني و فرانسوي الزام افراد عادي به گزارش جرم را اجباري دانسته‌اند و سپس بيان افتراقات اساسي كه ميان اين دوگروه قانونگذاري وجود دارد، از حيث افرادي كه ملزم به اعلام جرم‌اند؛ نحوه اعلام جرم مورد نظر قانونگذار فرانسوي؛ بيان آثار و اهدافي كه مقنّن فرانسوي در پي حصول آن است؛ اينكه اين اهداف تا چه اندازه محقق شده است و تناقضاتي كه بر سر مسيله اعلام اجباري جرايم و رازداري حرفه‌اي وجود دارد، چگونه قابل حل است، بررسي خواهد شد.

This article compares different approaches taken towards the notion of a duty to report the commission of crime in Iran and France. The article explains about the cases of mandatory reporting according to the view points of Iranian and French legislators and expresses basic differences between the two groups regarding individuals who do have the duty of reporting. The present article explains methods of reporting from the view point of French legislator, discusses his aims, and that how much he has succeeded to fulfill his duty. It also explores contradictions existing about mandatory reporting, professional duties of confidentiality, and the way that French legislator deals with these problems.