بررسي ميزان اثرات بازگشتي بهبود راندمان خودروها بر مصرف سوخت

A Study to Evaluate the Rebound Effect of Improved Efficiency of Motor Vehicles on Demand for Fuel

اثرات بازگشتي، در اصطلاح به حالتي گفته مي‎شود، كه با يك تغيير در سيستم، به دلايل گوناگون، اثر آن تغييرات از بين رفته و دوباره وضعيت قبلي برقرار شود. با ورود تكنولوژي جديد به بازار و بهبود راندمان خودروها، در ابتدا تقاضاي سوخت كاهش مي‎يابد، اما همين بهبود راندمان و صرفه‌جويي انرژي، خود مي‎تواند عكس العمل‌هاي اقتصادي‌اي ايجاد كند كه منجر به اين واقعيت شود، كه بخشي از اين صرفه‌جويي‌ها از بين برود، يعني هر دارنده‌ي خودرو مي‎تواند با بودجه‌ي قبلي، مسافت بيش‎تري را طي نمايد. در اين صورت آن مقدار از صرفه‌جويي كه محو مي‎شود را در اصطلاح اثر بازگشتي گويند. در اين مقاله، براي برآورد اثرات بازگشتي از كشش قيمتي تقاضاي انرژي استفاده و بدين منظور تابعي به فرم تابع لگاريتمي مضاعف تعريف شده است. با فرم تعريف شده و بررسي آن در سال‎هاي 88-1355، مشخص مي‌شود كه اثرات بازگشتي بلندمدت بهبود راندمان خودروها در ايران حدود 9% مي‎باشد، يعني 9% از صرفه‌جويي بالقوه، دوباره مصرف شده و 91% مابقي ذخيره شده است. اين امر بر موفق بودن سياست افزايش كارايي خودروها در جهت كاهش مصرف انرژي دلالت دارد.

Rebound effects refer to the phenomenon whereby part of the impact of a change in a system is negated by subsequent changes that tend to move the value of the target variable back towards its ealier level. With introduction of new technology, as motor vehicles become more fuel-efficient, there is an initial decline in the demand for fuel. However, these efficiency gains can be partially offset by increased usage of the more efficient cars, thus partially negating some of the initial decline in demand. This is what is referred to as the rebound effect. In this study we estimate the rebound effect through use of the following equation for own price elasticity of energy demand . To this end we define a double logarithmic functional form to study fuel demand over the 34 year period of 1976 to 2009. The results reveal a long-run rebound effect of about 9%. In the better words, the rebound effect of 9% means that only 9% of the potential energy savings is lost due to increased use of vehicles, producing a net saving equal to 91% of the efficiency gain. This implies that the policy of increasing fuel efficiency of vehicles has been successful in reducing energy consumption.