منطق فازي، ابهام و پارادوكس خرمن

Fuzzy Logic, Vagueness and Sorites Paradox

در اين نوشتار نخست توصيفي از سيستم استاندارد فازي به ‌عنوان نظريه‌اي درباره ابهام طرح مي‌شود؛ بدين قرار كه ابتدا پشتوانه‌هاي شهودي اين نظريه را مطابق ادعاي حاميان آن مطرح مي‌كنيم سپس بياني نسبتاً صوري از سيستم استاندارد منطق فازي ارايه مي‌كنيم. درادامه راه‌ حل‌هاي مبتني‌بر اين سيستم براي پارادوكس خرمن معرفي مي‌شوند، پس از آن اين سيستم در دو موضع نقد مي‌شود؛ نقد نخست اين است كه پاسخ‌هاي معمول حاميان فازي به مسيله مقادير دقيق ارزش يا كافي نيست يا مرتبط نيست. بر اساس نقد دوم، اين سيستم راه‌ حل يك‌نواختي براي پارادوكس خرمن، خصوصاً در بخش روان‌شناختي، ندارد.

In this paper I first explain the fuzzy system and its roots in language speakers’ intuition, as claimed by its champions. I then introduce a quasi-formal interpretation of the standard logical system of fuzzy. After that I criticize the theory in two ways: first, I argue that its proponentʹs responses to the problem of Exact Truth-values are irrelevant or insufficient. Second, I show the theory does not have a uniform solution to the Sorites Paradox; especially the psychological parts of proposed solutions are not persuasive.