بررسي تجربيات تعاوني‌هاي كشاورزي در كشورهاي منتخب و راهبردي براي ايران*

Study of Agricultural Cooperative in Selected Countrics: Lessens of Experence for Iran

با توجه به اينكه شركت‌هاي تعاوني روستايي با مسايلي چون پايين بودن سطح مشاركت اعضا و ارايه ي خدمات مورد نياز كشاورزان به ويژه در زمينه ي بازاريابي محصولات مواجه مي‌باشند؛ هدف اين مقاله، بررسي تجربيات تعاوني‌هاي كشاورزي دركشورهاي منتخب در حال توسعه و ارايه ي راهبردي جهت انجام اصلاحات در تعاوني‌ها مي‌باشد. بدين منظور از دو روش اسنادي و پيمايشي استفاده شده است. در روش پيمايشي، استان فارس انتخاب و با نمونه‌اي از مديران عامل اتحاديه‌ها و شركت‌هاي تعاوني با استفاده از پرسشنامه مصاحبه و ديدگاه‌هاي آنان در رابطه با عملكرد و مسايل موجود مورد پرسش قرار گرفته است. در روش اسنادي نمونه‌اي از كشورهاي در حال توسعه شامل كره جنوبي، هندوستان، تايلند، فيليپين و مالزي انتخاب و تجربه ي آنان در زمينه ي تعاوني‌هاي كشاورزي مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان مقاله، سياست‌هاي راهبردي به منظور اصلاح شبكه ي تعاون روستايي كشور ارايه شده كه مهم ترين آن شامل توسعه ي خدمات اعتباري از طيق جمع آوري پس انداز اعضا و گسترش خدمات بازاريابي است. طبقه بندي JEL : Q12, Q13, Q18.

Considering that rural cooperatives in Iran facing problems such as low level of members’ participation and providing services, this paper aims to review agricultural cooperative experiences in some selected developing countries in order to propose policies to remedy present situation. Selected countries for study were South Korea, India, Thailand, Phillipine and Malysia. In addition, a sample of rural cooperatives in Fars province selected and data were collected through interviews with their mangers and members. Based on the study, policy implications were provided as basis for making some reforms in Iranian rural cooperative network, notable among them were expanding cooprrative activities in areas such as saving, credit and marketing of members products