زمينه ها و نمودهاي رمانتيسم در «بخاراي من؛ ايل من»

Backgrounds and Manifestations of Romanticism in "My Bukhara،My Tribe"

در اين مقاله، زمينه‌ها و نمودهاي رمانتيسم در آثار داستاني محمد بهمن بيگي بررسي شده است. با وقوع تحولات اجتماعي و سياسي در ايران و آشنايي ايرانيان با ادب و فرهنگ اروپايي، در اواخر دوره مشروطه و دوران پهلوي، زمينه براي رواج آثار رمانتيك غربي و ترجمه‌هاي آن در ميان ايرانيان فراهم شد. بهمن بيگي از يك سو تحت تاثير فضاي سياسي و اجتماعي حاكم بر جامعه، از ديگر سو بر اثر ويژگي‌هاي شخصيتي، تجانس روحي، نوع زندگي در ميان ايل، گرفتاري‌هاي دوران تبعيد و دوري از خانواده، در نوشته‌هاي خود به مكتب رمانتيسم گرايش يافت؛ امّا از جنبه‌هاي افراطي رمانتيسم پرهيخت و با تلطيف ويژگي‌هاي آن، آثاري دل‌انگيز و دل‌نشين، كه در مرز ميان حقيقت و خيال هستند، به وجود آورد. جنبه‌هاي تخيلي و حقيقت‌نمايي آثار او، چنان در هم آميخته‌اند كه تمييز آن‌ها بسي دشوار است.