تحليلي بر تعيين راهبردهاي بهينه جهت بهسازي و نوسازي بافت فرسوده مطالعه موردي: بخش مركزي شهر اروميه

بافت‌هاي فرسوده شهري كه زماني بر اساس الگوهاي شهري و با تاثير از شرايط اقتصادي- اجتماعي ساكنان و ويژگي‌هاي محيطي به وجود آمده‌اند، امروزه بر اثر گذشت زمان و تغيير در الگوهاي فضايي ساخت و ساز، قابليت زندگي را از دست داده‌اند و داراي مشكلات زيادي از لحاظ شرايط كالبدي، عبور و مرور، اقتصادي و اجتماعي براي زندگي امروزي است. برنامه‌هاي راهبردي با توجه به انعطاف‌پذيري و داشتن ديد بلندمدت و تلفيق سطوح مختلف برنامه‌ريزي، در بهسازي و نوسازي بافت‌هاي فرسوده داراي اهميت بسياري است. اين بافت‌ها داراي توان‌ها، نقاط قوت و فرصت‌هاي زيادي هستند كه بر اساس شناخت جامع و برنامه‌ريزي صحيح اين نقاط، مي‌توان راهبردهاي بهينه‌اي جهت ساماندهي وضعيت موجود بافت‌هاي فرسوده ارايه داد. در اين مقاله بر اساس مدل SWOT نقاط قوت، ضعف و فرصت‌ها و تهديدهاي موجود شناسايي شده و بر اساس طيف ليكرت نظرات كارشناسان و مسوولان مورد بررسي قرار گرفته و هر يك وزن خاصي بر اساس امتياز كسب شده، به خود گرفته و سپس راهبردهاي بهينه بهسازي و نوسازي بافت فرسوده محدوده مركزي شهر اروميه به دست آمده‌اند. راهبردهاي به دست آمده به عنوان راهنما و ملاك عمل بهسازي و نوسازي اين محدوده جهت تصميم‌گيري و اجرا ارايه شده‌اند. در نهايت اين نتيجه حاصل شده است كه محدوده‌ي مركزي شهر اروميه، با توجه به وجود امكانات اخذ وام از سازمان‌هاي داخلي و بين‌المللي، وجود بازار بزرگ اروميه به عنوان محور اصلي اقتصادي شهر و همچنين وجود ميادين، مكان‌هاي با ارزش و بناهاي تاريخي و جزو آن، داراي پتانسيل‌هاي بالقوه‌اي جهت بهسازي و نوسازي مي‌باشد.