تحليل پيامدهاي واگذاري اراضي مسكوني روستايي

كميابي زمين و عدم امكان توليد آن و نقش اساسي آن در برنامه‌هاي توسعه سبب شده كه دولت‌ها همواره در فكر ساماندهي بهره‌برداري از آن باشند. بر اين اساس دولت جمهوري اسلامي ايران از سال 1358 به منظور سازماندهي و توزيع عادلانه منافع زمين و برآورد نيازهاي اساسي بويژه امر مسكن، مبادرت به تملك اراضي موات و ملي و واگذاري بخشي از آن در قالب واگذاري اراضي مسكوني به منظور تامين مسكن به روستاييان واجد شرايط نموده است. در اين مقاله سعي شده با استفاده از روش توصيفي تحليلي به اين سوال اساسي پاسخ دهد كه طرح واگذاري اراضي مسكوني روستايي چه پيامدهاي داشته است؟. نتايج اين تحقيق كه با تكميل 264 پرسشنامه خانوار روستايي در 6 استان منتخب انجام پذيرفته نشان داد كه پيامدهاي مثبت واگذاري اراضي مسكوني روستايي در ابعاد كالبدي بيشتر از پيامدهاي منفي آن بوده است. در زمينه اجتماعي نيز داراي پيامدهاي مثبت و منفي بوده و در عرصه اقتصادي پيامدهاي مثبت كمتري نسبت به منفي داشته است.