نقص پردازش زماني شنوايي در كودكان مبتلا به نارساخواني‏ـ‏نارسانويسي

Deficit of auditory temporal processing in children with dyslexia-dysgraphia

زمينه و هدف: پردازش زماني شنوايي جنبه مهمي از عملكرد شنوايي است و نقص در آن مي‏تواند مانع كسب گفتار، زبان و خواندن شود. وضوح زماني از زيرمجموعه‏هاي پردازش زماني است و با آزمون‏هاي تشخيص فاصله قابل ارزيابي است. از آنجا كه اختلالات واج‏شناختي كودكان نارساخوان‏ـ‏نارسانويس به نقايص پردازش زماني شنوايي هم مربوط است، اين مطالعه با هدف بررسي نتايج آزمون فاصله در نويز در آنها انجام شده است. روش بررسي: آزمون فاصله در نويز روي 28 كودك هنجار و 24 كودك نارساخوان‏ـ‏نارسانويس 12-11 ساله انجام شد. سپس ميانگين آستانه تقريبي و درصد پاسخ‏هاي درست در دو گروه مقايسه شد. يافته‏ها: ميانگين آستانه تقريبي و درصد پاسخ‏هاي درست گوش راست و چپ در دو گروه تفاوتي نداشت. ميانگين آستانه تقريبي كودكان نارساخوان‏ـ‏نارسانويس با 97/6 و انحراف معيار 09/1 ميلي‏ثانيه بيشتر از گروه هنجار با 05/5 و انحراف معيار 92/0 ميلي‏ثانيه و ميانگين پاسخ‏هاي درست آنها با 05/58 و انحراف معيار 98/4 درصد كمتر از گروه هنجار با 97/69 و انحراف معيار 16/7 درصد به‏دست آمد(p < 0/001). نتيجه‏گيري: وضوح زماني ناهنجاري در كودكان نارساخوان‏ـ‏نارسانويس براساس آزمون فاصله در نويز ديده شد. از آنجا كه نواحي ساقه مغز و قشر شنوايي، بخشي از پردازش زماني شنوايي را عهده‏دار هستند، احتمالاً تفاوت‏هاي ساختاري و عملكردي افراد هنجار و نارساخوان‏ـ‏نارسانويس در اين نواحي سبب رمزگذاري ناهنجار اطلاعات زماني شنوايي و در نتيجه نقايص پردازش زماني شنوايي مي‏شود.

Background and Aim: Auditory temporal processing reveals an important aspect of auditory performance, in which a deficit can prevent the child from speaking, language learning and reading. Temporal resolution, which is a subgroup of temporal processing, can be evaluated by gap-in-noise detection test. Regarding the relation of auditory temporal processing deficits and phonologic disorder of children with dyslexia-dysgraphia, the aim of this study was to evaluate these children with the gap-in-noise (GIN) test. Methods: The gap-in-noise test was performed on 28 normal and 24 dyslexic-dysgraphic children, at the age of 11-12 years old. Mean approximate threshold and percent of corrected answers were compared between the groups. Results: The mean approximate threshold and percent of corrected answers of the right and left ear had no significant difference between the groups (p > 0.05). The mean approximate threshold of children with dyslexia-dysgraphia (6.97 ms, SD=1.09) was significantly (p < 0.001) more than that of the normal group (5.05 ms, SD=0.92). The mean related frequency of corrected answers (58.05, SD=4.98%) was less than normal group (69.97, SD=7.16%) (p < 0.001). Conclusion: Abnormal temporal resolution was found in children with dyslexia-dysgraphia based on gap-in-noise test. While the brainstem and auditory cortex are responsible for auditory temporal processing, probably the structural and functional differences of these areas in normal and dyslexic-dysgraphic children lead to abnormal coding of auditory temporal information. As a result, auditory temporal processing is inevitable.