رابطه سبك تفكر و هوش هيجاني دانشجويان

Relationship between Thinking Styles and Emotional Intelligence among University Students

چكيده هدف: هدف از اين پژوهش بررسي رابطه سبك تفكر و هوش هيجاني دانشجويان علوم انساني سال 89-88 دانشگاه دولتي شيراز بود. روش: بدين منظور، نمونه‌اي به تعداد 201 نفر، از طريق روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه هوش هيجاني شوت(1998) و پرسشنامه سبك تفكر استرنبرگ-واگنر(1991) اطلاعات جمع آوري شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي( مركزي و پراكندگي)و آمار استنباطي(آزمون t، آزمونf، ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون) مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه 1)بين سبك‌هاي تفكر و هوش هيجاني دانشجويان رابطه وجود دارد، 2)سبك‌هاي تفكر مي‌تواند هوش هيجاني دانشجويان را پيش‌بيني كند. نتيجه گيري: آموزش سبك‌هاي تفكر ممكن است باعث بهبود هوش هيجاني شود.

Abstract The present research sought to investigate the relationship between thinking styles and the emotional intelligence among students of Shiraz University during the 2009-2010 academic year. For this purpose, a sample of 201 students (123 females, 78 males) was chosen by cluster random sampling method. To collect data, Shchutteʹs emotional intelligence questionnaire and Sternberg –Vagner`s questionnaire were used. The research data were analyzed by descriptive statistics (central tendency and dispersion) and inferential statistics (multi-factor regression analysis, Pearson’s correlation, t-test and f-test) which led to the following findings: 1) There was a significant relationship between thinking styles and emotional intelligence; 2) Thinking styles can predict emotional intelligence.