كاركرد باورها و مناسك اسلامي در كاهش بستر خودكشي

The Function of Religious Beliefs and Rituals in Reducing the Possibility of Committing Suicide

خودكشي به عنوان معضلي پيچيده و چند بعدي، امروزه به همراه تغييرات سريع جوامع رو به افزايش است. در اين مقاله، نقش و جايگاه باورها و مناسك اسلامي، با در نظر گرفتن چند تباري بودن پديده خودكشي، براي تعيين تاثير آنها در پيشگيري از خودكشي و در نتيجه، كمك به كاهش آن بررسي مي شود. به دليل چند تباري بودن مسيله خودكشي، روش تحقيق به صورت اسنادي، تحليلي و فراتحليلي است. مروري بر برخي مطالعات، تحقيقات و مستندات آماري و تجربي موجود و در دسترس بيانگر ارتباط برخي عوامل همچون افسردگي، روابط جنسي نامشروع، ضعف خانواده و مشروبات الكلي با خودكشي است. حرمت خودكشي و وسوسه و فكر آن در قرآن و روايات، نقش باورهاي اسلامي در معنادار ساختن زندگي (همچون موهبت زندگي، توبه، اميد و خوش‌بيني، آزمايش و ابتلا، صبر، توكل، ياد مرگ و آخرت، ارتباط با خدا و قضا و قدر) و مناسك جمعي و گروهي در اسلام و شبكه‌هاي مذهبي حمايت اجتماعي در پيشگيري از خودكشي بسيار موثر است. در مجموع متغير دينداري در دو بعد فردي و اجتماعي و مستقيم و غير مستقيم در اين امر تاثير زيادي دارد.