توجه پايدار و بازداري پاسخ در كودكان مبتلا به نارسايي توجه/ فزون كنشي در مقايسه با كودكان عادي

مقدمه: توجه پايدار و بازداري پاسخ دو متغير از آزمون عملكرد پيوسته و مؤلفه هاي مهمي از كنش هاي اجرايي اند. هدف اين پژوهش بررسي اين متغيرها در كودكان مبتلا به نارسايي توجه/ فزون كنشي در مقايسه با كودكان عادي بود.روش: 21 كودك مبتلا به نارسايي توجه/ فزون كنشي و 21 كودك عادي 11-6 ساله با شيوه در دسترس از مدارس تهران انتخاب شدند و مقياس سوانسون، نولان و پلهام- ويرايش چهارم، آزمون ريون رنگي كودكان و آزمون عملكرد پيوسته در مورد آنها اجرا شد. داده ها با روش تحليل كواريانس چند متغيري و سپس آزمون هاي تحليل كواريانس تك متغيري جداگانه تحليل شدند. نمرات هوش به عنوان متغير همپراش مورد استفاده قرار گرفتند.يافته ها: نتايج نشان داد كه اثر متغير همپراش تنها بر زمان واكنش آزمون عملكرد پيوسته معنادار است. اثر عضويت گروهي بر تركيب خطي متغيرهاي وابسته، طبق آماره پيلايي در سطح كوچكتر از 001/0 معنادار بود. به منظور كنترل تورم آلفا، تصحيح بنفرني روي سطوح معناداري انجام شد. نتايج آزمون هاي تك متغيري نشان داد كه تفاوت هاي گروهي در هر سه متغير وابسته توجه پايدار، بازداري پاسخ و زمان واكنش همگي معنا دارند.نتيجه گيري: كودكان مبتلا به نارسايي توجه/ فزون كنشي در هر سه متغير آزمون عملكرد پيوسته ضعيف تر از كودكان عادي عمل كردند.