مقايسه تاثير غشا پلي تترافلورواتيلن متراكم با پيوند آزاد لثه بر ميزان حفظ و استخوان سازي ساكت دنداني (بررسي باليني و ميكروسكوپي)

Comparison of dPTFE and FGG for socket bone augmentation: A clinical and histological study

خلاصه: سابقه و هدف: كاهش حجم ريج آلويول پس از خارج كردن دندان باعث مشكلات فراوان در زيبايي، عملكرد و جاگذاري ايمپلنت‌هاي دنداني و موفقيت درمان مي‌شود اين مشكلات را مي‌توان با انجام مراحل حفظ ريج آلويول به حداقل رسانيد. هدف از اين مطالعه مقايسه تاثير پلي تترافلورو اتيلن متراكم (dPTFE) به عنوان يك غشا سنتتيك با پيوند آزاد لثه اتوژن (FGG) به عنوان يك غشا بيولوژيك به همراه آلوگرفت استخواني دمينرايزه منجمد بر حفظ ساكت دنداني در نمونه‌هاي انساني مي‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه با طراحي كارآزمايي باليني تصادفي يكسوكور روي 20 فرد سالم غير سيگاري كه جهت درمان ايمپلنت داراي شرايط ورود به مطالعه بودند، انجام شد. بيماران به صورت تصادفي در دو گروه (dPTFE) و (FGG) قرار گرفتند. عرض و ارتفاع ريج آلويول بلافاصله پس از كشيدن دندان و 4 ماه بعد در زمان قرار دادن ايمپلنت اندازه‌گيري شدند. بررسي هيستولوژيك نمونه‌هاي استخوان به دست آمده در زمان قرار دادن ايمپلنت از نظر استخوان زنده، غير زنده، ترابكولر، آمورف و تعداد استيوبلاست توسط ميكروسكوپ نوري انجام شد. تغييرات شاخص‌هاي دو گروه با استفاده از آزمونT-Test و داخل هر گروه با آزمون Paired-T-Test مورد قضاوت قرار گرفت. يافته‌ها: عرض ريج آلويول در گروه dPTFE در ابتدا 41/1±31/8 ميلي متر و در زمان قرار دادن ايمپلنت 86/1±30/5 ميلي متر بود كه تغييرات از نظر آماري معني دار بود (006/0= P) و در گروهFGG در ابتدا 54/1±63/7 ميلي متر و در زمان قرار دادن ايمپلنت 87/1 ±88/4 ميلي متر بود (000/0= P) ميزان كاهش عرض ريج آلويول در گروه dPTFE بيشتر از گروه FGG بود اما اين اين تفاوت از نظر آماري معني‌دار نبود (6/0= P) ميزان تحليل استخوان و ميزان استخوان سازي در هر گروه مشابه بود و از لحاظ آماري اختلاف معني‌داري ديده نشد، به ترتيب (2/0= P) و (3/0= P). نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد كاربرد dPTFE و FGG در حفظ و استخوان سازي ساكت دنداني در پيگيري 4 ماهه، اثرات مشابهي دارند. كليد واژه‌ها: ساكت دنداني، پوشش آلوگرافت، تحليل استخواني آلويول، تقويت ريج آلويول، PTFE

Abstract: Background and Aim: Prevention of ridge collapse following extraction of maxillary anterior teeth is imperative for esthetic and functional restorative results. Several regenerative techniques are available and are used for socket preservation. The aim of this study was to assess extraction socket healing and alveolar ridge alteration after socket augmentation using bone allograft covered with dense polytetrafluoroethylene(dPTFE) membrane compared to free gingival graft (FGG). Materials and Methods: Twenty non-smoking healthy subjects were selected for this blind randomized clinical trial. Horizontal and vertical alveolar ridge and socket depth dimensions were determined, immediately after tooth extraction. The samples were randomly divided into two groups in which the extraction sites were filled with either a partial demineralized bone allograft that was covered with dPTFE membrane or FGG. Final measurements were taken after 4 months at which time, implants were also placed in. Trephine core biopsies were harvested for histological analysis prior to implant placement. Paired t test and t-test were used for statistical analysis. Results: The alveolar ridge width in dPTFE group was 8.31±1.41 mm prior to the insertion of implants and 5.30±1.86 mm after the implant placement (P=0.006). These measurement were 7.63±1.54 and 4.88±1.87 mm in FGG group prior and after the implant placement. (P =0.000) There was a greater reduction in bucco-linguel width of the ridge in dPTFE group compared to FGG group. However, the difference was not statistically significant. (P=0.6) The bone regeneration and resorption were similar in the two group and no statistically significant different was seen. (P=0.2), (P=0.3) Conclusion: There is no different between the two treatment modalities in terms of bone resorption and regeneration. Both dPTFE and FGG techniques indicate similar effects in socket bone preservation in a 4 month follow up. Key word: Tooth socket, Allograft dressing, alveolar bone loss, alveolar ridge augmentation , PTFE