تحليلي روايي از داستان مديريت نيروي انساني در مجلات مديريت ايران

Narrative Analysis Of Human Resource Management Story In Iranian Management Journals

مقاله پيش رو، مديريت منابع انساني در بخش دولتي ايران را از وجهي خاص مورد بررسي قرار مي‌دهد؛ از آن وجهي كه در مقاله‌هاي منتشره طي سال هاي1366 تا 1384 بروز يافته است. اين حوزه از تكاپوي علمي در پي كدام ماموريت بوده‌است؟ مساله اصلي در دوره‌هاي مختلف چه بوده‌است؟ نيات نويسندگان از نگارش مقالات چه بوده‌است؟ و.... روش تحقيق اين بررسي، تحليل روايت است. مولفان، به ياري سه نشانگر گفتماني روش، جانمايه مقاله و نيات نويسندگان و با بررسي 138 مقاله منتخب در ميان بيش از 1100 مقاله منتشر شده در چهار مجله تحول اداري، دانش مديريت، مديريت دولتي و مطالعات مديريت طي سال‌هاي مذكور، در پي يافتن گستره وسيعي از مقاصد وغايات صاحبان علم و عمل- در قالب نوشتاري- در اين عرصه بوده‌اند. يافته‌ها اگرچه نوعي تاكيد رقيق بر مقوله آموزش و بهسازي نيروي انساني طي دوره‌هاي مختلف را نشان مي‌دهد لكن نشانگر نوعي تكثر- يا فقدان محسوس هر گونه مفهوم منفرد - در مطالعه مديريت منابع انساني طي سالهاي مورد بررسي بوده‌است.

This article investigates Iranian public sectorʹs human resource management practice and thought in a different method through 138 related articles which were published in four important related journals. The method of investigation is narrative analysis. In this article method, substantive contents and authorial intentions are used as specific discourse markers. Findings show a narrow insist on HR education and development but more pluralistic discourse through 1366-1384 studies.