قاآني شيرازي در مكتب بازگشت در دوره قاجار

Ghaani shirazi in " Bazgasht " school

شعر دوره قاجار با آن كه پايبند به سنت هاي ادبي است، چنان‌كه معمول است همين پايبندي سبب خرده گيري شده است. بايد دانست در كنار همين دلبستگي ها، خلاقيت هنري نيز در نزد شاعران اين دوره نمود پيدا كرده است. قاآني به عنوان يكي از شاعران صاحب سبك در مكتب بازگشت در ساختار جلوه هايي از زيباشناسي را ارايه داده است كه مي تواند به عنوان معيار ي استوار از شاعري زمانه خود به شمار آيد. شاعري كه به «چگونگي» سرودن شعر بيش از «چرايي» آن توجه دارد و از اين جهت نه تنها در ميان معاصران خود متمايز بلكه در تاريخ ادبيات فارسي شايسته توجه درخور است. تصاوير شعري قاآني هنگامي جنبه هنري خود را نشان مي دهند كه در بافت زباني ساختمند در نظر گرفته شوند. به عبارت ديگر تامل بر يك جنبه از عناصر ادبي شعر قاآني باعث مي شود كه شعر او شعري تكراري فرض شود در حالي كه اگر تمام عناصر شعري در نظر گرفته شود ساختار يكدست كلام اين شاعر توانا بهتر جلوه گر مي شود.

Although the poetry of " Ghajar " period is bounded by literary traditions, this has caused it to be the subject of criticism. But it is noteworthy that artistic creativity has been represented in poetry of this period. A leading figure in Bazgasht school, Ghaani has represented aesthetic manifestation in structures that can be considered as a milestone of the period. Focusing on manner of composing rather than the reason of it, he proves himself to be a distinct poet among his contemporaries and one who cannot be ignored in Persian literature. When being considered in structured linguistic context, poetical imageries of Ghaani represent their artistic aspects. In other words, pondering about one aspect of literary elements of Ghaani’s poetry makes his work to be considered as an anaphoric poetry؛however, taking into account the whole elements of poetry, the consistent structure of his work appears.