كاربرد تكنيك حركت درماني همراه با محدوديت در بيماران مبتلا به آسيب اعصاب محيطي اندام فوقاني

Constraint-induced Movement Therapy in Patients with Upper Limb Peripheral Nerve Injury

زمينه و هدف: آسيب اعصاب محيطي اندام فوقاني به علت تغييرات ثانويه نقشه هاي كورتيكال سبب آسيب هاي حسي-حركتي طولاني مدت و گاهي هميشگي مي گردند. هدف اين مطالعه تعيين امكان كاربرد و كارايي تكنيك حركت درماني همراه با محدوديت بر عملكرد اندام فوقاني بيماران مبتلا به آسيب اعصاب محيطي بود. روش بررسي: در يك مطالعه مداخله اي تعداد 7 بيمار مبتلا به آسيب اعصاب مدين و اولنار (2زن، 5مرد، ميانگين سن: 28 سال) از جامعه در دسترس بررسي شدند. پس از غربالگري و كسب رضايت نامه كتبي، بيماران در حالي كه دست و ساعد سمت سالمشان توسط يك اسپيلنت به مدت 4 هفته در ساعات بيداري بي حركت مي شد، تحت يك برنامه تمريني فشرده با اندام مبتلا به مدت روزانه 5/1 ساعت، 5 روز در هفته به تعداد 20 جلسه در طي4 هفته قرار گرفتند. آزمون هاي ارزيابي شامل: Semmes Weinstein Monofilament (SWM) ، Nine-hole Peg Test (9-HPT) و Motor Activity Log (MAL)، قبل، بعد و 4 هفته پس از اتمام مداخلات صورت مي گرفتند. يافته ها: آناليز اطلاعات حاكي از عدم تغيير در ميزان درك لامسه بيماران در نوك انگشتان پس از درمان در آزمون SWM بود، حال آنكه عملكرد حركتي بيماران در آزمون 9-HPT و كاربرد اندام مبتلا در فعاليت هاي روزمره زندگي در پرسش نامه MAL بهبودي معناداري را در جلسه پس از درمان نشان مي دادند (0/01 > P) و بهبودي در طول دوره پي گيري مطالعه نيز نسبت به جلسه پس از درمان ماندگار بود (0/05 < P ). نتيجه گيري: تكنيك حركت درماني همراه با محدوديت مي تواند به عنوان يك تكنيك درماني مناسب در برنامه توان بخشي بيماران مبتلا به آسيب اعصاب محيطي اندام فوقاني در نظر گرفته شود.

Background and Objective: Upper limb peripheral nerve injuries due to secondary changes in cortical maps cause to long lasting or sometimes permanent sensory-motor impairments. Aim of this study was to determine feasibility and efficacy of constraint-induced movement therapy (CIMT) on upper limb function in patients with peripheral nerve injuries. Subjects and Methods: In a clinical trial, a convenience sample of 7 patients with median and ulnar nerve injuries (5 men, 2 women; mean age: 28 years) were measured. Following screening and signing informed consent, patients received an intensive practice program for 1.5 hours daily, 5 days per week, during 4-week period while their healthy hand was immobilized using a volar wrist and forearm splint during waking hours. Outcome measures including Semmes Weinstein Monofilaments (SWM), Nine-hole Peg Test (9-HPT), and Motor Activity Log (MAL) questionnaire were administered pre, and post, and 4 weeks after the treatment period. Results: Data analysis did not show any changes in touch perception at tip of the fingers in SWM at post-test session; however, affected hand motor performance in 9-HPT and affected hand’s amount of use in activities of daily living according to MAL were significantly improved at the post-test session (P < 0.01) and this improvement was maintained at the follow up (P > 0.05). Conclusion: CIMT can be considered as an appropriate technique in rehabilitation program for patients with peripheral nerve injuries.