بررسي نقش و جايگاه اقوام در ساختار دفاعي كشور

در ج.ا. ايران، وجود اقوام در جهت تقويت ارزش‌هاي جامعه ايراني، يك فرصت است. تحولات اجتماعي در كشور و تغييرات اجتماعي پس از جنگ تحميلي، وضعيت جامعه قومي را با انتظارهاي خاصي براي مقابله با تهديدهاي دشمن مواجه ساخته است. اين تحقيق با هدف شناخت وضعيت جامعه قومي و ميزان همگرايي ايشان با حاكميت در مقابله با تهديدهاي دشمن با رويكرد استفاده از فرصت تنوع اقوام در كشور انجام شده و يافته‌هاي پژوهش (مبتني بر روش اسناد و مدارك علمي و پيمايش) از چهار قوم آذري، كُرد، عرب و بلوچ، تصور نادرست واگرايي جامعه قومي و عدم همراهي و تعامل با مديريت كلان كشور را نقض نموده و بر آمادگي جامعه قومي براي مقابله با دشمن تاكيد دارد، در عين حال، جايگاه هريك از اقوام و ميزان تمايل به مشاركت در همگرايي با حاكميت متفاوت است. مقاله حاضر بخشي از يافته‌هاي يك پژوهش در گستره ملي در مورد اقوام است كه در نيمه دوم سال 1389 و نيمه اول سال 1390 اجرا شده و در ابتداي سال 1391 تحليل‌ها وگزارش نهايي ارايه شده است