مقايسه‌ي اثر بخشي آموزش پذيرش/ تعهد با آموزش تنظيم هيجان بر سازگاري دانش-آموزان داراي اختلال رياضي

A study comparing the effectiveness of acceptance/ commitment by emotional regulation training on adjustment in students with dyscalculia

هدف پژوهش حاضر، مقايسه‌ي اثر بخشي آموزش پذيرش/ تعهد با تنظيم هيجان بر سازگاري دانش‌آموزان داراي اختلال رياضي بود. اين تحقيق آزمايشي گسترش يافته و از نوع پيش آزمون وپس آزمون چند گروهي است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش را كليه‌ي دانش‌آموزان پسر سال ششم ابتدايي مدارس شهر اردبيل در سال تحصيلي 92-91 تشكيل دادند (تعداد 5000 N=). 57 نفر از دانش‌آموزاني كه طبق آزمون رياضي كي مت مشكل داشتند و داراي ناتواني هاي ذهني نبودند، به صورت تصادفي انتخاب و سپس در سه گروه آموزش پذيرش/ تعهد، آموزش تنظيم هيجان و گروه كنترل جايگزين شدند. براي گروه اول آموزش پذيرش/ تعهد و براي گروه دوم آموزش تنظيم هيجان اعمال شد و گروه كنترل هيچ نوع آموزشي دريافت نكردند. براي جمع آوري داده ها از آزمون رياضي كي مت و پرسش‌نامه‌ سازگاري دانش آموزان استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از از آزمون تحليل واريانس چند متغيري (MANOVA) و آزمون شفه به منظور مقايسه تفاضل نمرات پيش‌آزمون – پس آزمون متغيرها در گروه هاي آزمايشي و گواه استفاده شد. يافته ها نشان داد كه آموزش‌هاي پذيرش و تعهد و تنظيم هيجان نسبت به گروه كنترل به طور معنا داري بر بهبود سازگاري اجتماهي، هيجاني و تحصيلي اثربخش بوده‌اند (01/0 > p). نتايج پژوهش حاكي از اثربخشي آموزش پذيرش و تعهد با تنظيم هيجان بر بهبود سازگاري اجتماعي، هيجاني و تحصيلي دانش‌آموزان داراي اختلال رياضي است. همچنين نتايج آزمون شفه نشان داد ميانگين گروهي كه آموزش پذيرش/ تعهد را دريافت كرده بود در مولفه‌هاي سازگاري نسبت به گروه تنظيم هيجان و گروه كنترل در پس آزمون بيشتر بود. بنابراين توجه به اثربخشي پذيرش/ تعهد با تنظيم هيجان بر متغيرهاي مرتبط با سازگاري در دانش آموزان داراي اختلال رياضي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است.