التقاط و بحران در علوم انساني

Eclecticism and crisis in humanities

ضرورت وقوع تحول در علوم انساني موجود در دانشگاه ها به يكي از دغدغه هاي معاصر تبديل گشته است. در اين تحقيق، هدف نويسندگان بيان ضرورت يكي از انواع تحولي است كه بايد در علوم انساني شاهد وقوع آن باشيم. يكي از گام هاي مهم در مسير اسلامي شدن دانشگاه ها، متحول ساختن علوم انساني به معناي تصفيه ي آن از رويكرد التقاطي است. قطعاً آن نوع علوم انساني رايج در دانشگاه كه دچار التقاط و گاه الگوبرداري صرف از تيوري هاي ديگر ملل و تمدن ها و فرهنگ ها مي باشد، نمي تواند جزيي از يك دانشگاه اسلامي به حساب آيد، چرا كه در قالب چنين نظام فكري، تنها تيوري ها و مسايلي كه مطابق مباني آن فرهنگ ها باشد، به رسميت شناخته مي شوند، نه مطابق مباني و اصول اسلام و قرآن. لذا بسياري از ارزش هاي مورد تاكيد در دين اسلام قابل دفاع و تبيين نخواهد بود. اسلام ضمن اين كه ما را به فراگيري و عبرت گرفتن و استفاده از اكتشافات و تجربيات و پيشرفت هاي علمي، فكري و اجتماعي ملل و فرهنگ هاي ديگر دعوت و تشويق مي نمايد، اما هيچ گاه قايل به وانهادن استقلال و هويت فطري و الهي و قرآنـي نيست. بنابراين التقاط مباني و اصول فكري و علمي تمدن ها و فرهنگ هاي غير اسلامي در حوزه ي علوم انساني، يكي از آسيب هاي عمده براي علوم انساني در نظر گرفته مي شود و تطهير آن از اين آسيب يكي از گام هاي مهم در ارتقا و اسلامي شدن دانشگاه ها محسوب مي گردد.