آيا نگاه منفي كانت به مابعدالطبيعه به معناي نفي مطلق مابعدالطبيعه است؟

Is Kantʹs negative look at metaphysics the same as absolute negation of metaphysics?

در اين مقاله، ديدگاه كانت درباره مابعدالطبيعه بررسي شده است. پس از بيان معاني لغوي و اصطلاحي واژه مابعدالطبيعه درانديشه ارسطو، به نظام‌هاي مختلف مابعدالطبيعي از افلاطون تا دكارت و پيروان او اشاره شده است. سپس معاني مابعدالطبيعه در فلسفه كانت بررسي شده و جنبه‌هاي مثبت و منفي آن در فلسفه او مورد بحث قرار گرفته است. مقاله به اين نتيجه مي‌رسد كه كانت مابعدالطبيعه به معني سنتي كلمه (يعني علم نظري يقيني به خدا و جهان و نفس) را (تحت‌ تاثير انديشه‌ هيوم) نفي مي‌كند؛ اما مابعدالطبيعه‌ به معناي پشتيبان نظري علم تجربي را مي‌پذيرد و براي موضوعات مطرح در مابعدالطبيعه سنتي نيز نقش نظام‌بخش در نظر مي‌گيرد. او اذعان به وجود عيني موضوعات مطرح در مابعدالطبيعه سنتي را براي عرصه‌ عقل عملي نگه مي‌دارد.

In the present article, Kantʹs view concerning metaphysics has been studied. Having explained lexical and terminological meaning of the term "metaphysics" as understood by Aristotle, the authors have made mentions to various metaphysical systems from Plato to Descartes and his followers. Then, the meaning of the term, as understood in Kantʹs philosophy, has been studied; and its negative and positive aspects in his philosophy have been discussed. After that, the article comes to the conclusion that, influenced by Humeʹs ideas, Kant negates metaphysics in its traditional sense (i.e. theoretical and certain knowledge of God, world, and soul). But, he accepts metaphysics in the sense of theoretical support of empirical science, and considers a systematizing role for issues discussed in the traditional metaphysics as well. He leaves confession to objective existence of issues posed in the traditional metaphysics to be discussed in the field of practical reason.