تحليل زيبا شناختي ساختار آوايي شعر قيصر امين پور

Aesthetic Analysis of the Phonetic Structure of QaysarAminpour’s poetry

شعر حادثه اي است كه در زبان روي مي دهد؛ درحقيقت شاعر با شعر خود عملي در زبان انجام مي دهد كه خواننده ميان زبان شعري او و زبان روزمره و عادي تمايزي احساس مي كند. زيبايي شعر در گرو هم‌نوايي و هماهنگي ميان عناصر شعري است و يكي از راه هاي ايجاد اين هم‌گوني و هم‌سنگي ساختار آوايي شعر است. فرماليست ها و ساخت گرايان بر اين باورند كه اساس شعر ساختار آن است و در بررسي هاي ساختاري روساخت اثر اهميت بيشتري دارد. در اين مقاله به بررسي روساخت (ساختار آوايي) و دسته بندي دقيق همه روش هاي تشكيل‌دهنده اين ساختار در شعر قيصر امين پور پرداخته شده و به آرايه هايي كه در شكل گيري ساختار آوايي نقش داشته اند اشاره شده است. امين پور يكي از شاعران معاصر است كه اشعاري در قالب كلاسيك و نيمايي دارد. او با استفاده از امكانات متعدد زباني توانسته جنبه موسيقايي شعرش را تقويت كند. ساخت آوايي كه در سه سطح توازن آوايي، توازن واژگاني و توازن نحوي نمود مي يابد، در شعر امين پور بسيار مورد توجه است؛ وي با نگاهي ويژه به امكانات اجزاي مختلف تشكيل دهنده كلام ـ‌از واج تا جمله‌ـ جنبه زيبايي شناسيك و هنري شعرش را برجسته كرده است. كاربرد آرايه هاي گوناگون زباني مانند انواع روش هاي تكرار، تسجيع، تجنيس و استفاده از عناصر ايجاد موسيقي (بيروني، دروني و كناري و...) بر زيبايي ساختار آوايي شعر قيصر افزوده است.

Poetry is an event that happens in language. In fact, the poet in his poetry works with language and the reader understands the difference between his poetic language and the common language. The Purpose of the poem is to create harmony among its different elements and one way to establish this harmony is through the phonetic structure of poetry. The Formalists and structuralists believe that the basis of poetry is its structure and in their structural studies they give more importance to the phonetic structure.In this article attempt is made to investigate the phonetic structure and the classification of all methods of forming this structure in the poetry of QaysarAminpour as well as the literary devices that shape the phonetic structure. Aminpour is one of the contemporary poets that adopts a classical form and is one of the followers of Nima. He uses the multiple language possibilities to add to the music of his poetry. The phonetic construction in Aminpour’s poetry has three levels: phonetic balance, lexical balance and syntactic balance. He looks at the special features of different components forming the word—phoneme to sentence—and creates artistic beauty in his poetry. He applies various techniques, such as repetition, rhyme, and pun to add to the beauty of the phonetic structure of the poems