"تكرار" و ارزش سبكي آن در شعر معاصر

Repetition and Its Stylistic Value in Contemporary Iranian Poetry

سبك هر شاعر نمودار گزينش و تركيب او از امكانات متعدد زباني است. يكي از اين امكانات زباني آرايه "تكرار" است كه در صورت استفاده صحيح مي‏تواند به برجستگي زبان كمك كند و نقش‏هاي متفاوتي در يك اثر ايفا نمايد. اين مقاله بر آن است تا با نگاهي آماري به شعر سه تن از برجسته‏ترين شاعران معاصر (شاملو، فروغ فرخزاد و سپهري)، اثبات كند كه "تكرار"، پربسامدترين آرايه لفظي در شعر معاصر است و به عنوان يكي از ويژگي‏ها و امتيازات سبكي شعر اين دوره درآمده است. بنابراين سوال اصلي پژوهش اين است كه: كدام صنعت بديعي برجستگي بيشتري در سبك شعر معاصر دارد؟ براي رسيدن به پاسخ، اشعار اين سه شاعر به صورت آماري مورد بررسي دقيق قرار گرفتند و مشخص گرديد كه "تكرار" به عنوان يكي از اجزاي سازنده موسيقي دروني، تاثير بسزايي در غني‏سازي موسيقي شعر معاصر داشته است. "تكرار" هم در شعر شاملو و هم در شعر فروغ فرخزاد و سهراب سپهري، از بسامد بالاتري نسبت به آرايه‏هاي ديگر برخوردار است و به عنوان يك شاخصه سبكي، علاوه بر نقش موسيقايي، كاركردهاي متفاوت ديگري نيز بر دوش مي‏كشد