بررسي عوامل موثر بر همكاري بين سازماني در سازمان هاي مرتبط با مديريت بحران مطالعه موردي: استان فارس

هدف پژوهش حاضر تعیین روابط علی و مدل یابی معادلات ساختاری روابط بین مؤلفه‌های همكاری بین سازمانی در بین سازمان‌های درگیر در امر مدیریت بحران می‌باشد؛ روش انجام پژوهش حاضراز نوع علی همبستگی و جامعه آماری را 220 نفر از مدیران ارشد سازمان‌هایی متولی مدیریت بحران حوادث طبیعی در سطح استان فارس تشكیل داده كه از طریق نمونه گیری طبقه بندی شده انتخاب شدند. ضریب آلفای كرونباخ پرسشنامه استانداردی كه در راستای گردآوری داده‌های پژوهش استفاده شد برابر 29/84 می‌باشد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد كه به طور كلی 5 بعد كلیدی حكمرانی، مدیریت امور، استقلال سازمانی، متقابل بودن و اعتماد نقش با اهمیتی در همكاری بین سازمانی حوادث طبیعی دارند. به علاوه بر اساس آزمون های برازش مدل‌یابی معادلات ساختاری، مدل نظری پژوهش مورد تأیید قرار گرفت. لازم به ذكر است این پژوهش در جهت شناخت عوامل مؤثری است كه تأثیر بیشتری بر همكاری بین سازمانی در مدیریت بحران حوادث طبیعی دارد؛ لذا خود می‌تواندپایه‌ای برای تحقیقات غنی‌تر در آینده می‌باشد.