سيماي يك «انسان‏ميمون» تحليل جامعه‎شناختي داستان «پدران آدم» اثر صادق هدايت، بر پايه‎ي نخستي‎شناسي و انسان‎شناسي

Structure of a “ Pithecanthropus”: Sociological Inter-Predation on Sadegh Hedayat’s Work on the basis of Anthropology and Primatology: The Story of “Pedaran-e-Adam”

صادق‎هدايت يكي از اصحاب تجدد و يكي از نويسندگان زبردست ايراني‎ست كه با انتشار رمان مشهور بوف‎كور، در ادبيات معاصر ايران و جهان نامي بلند برآورده است. اين نويسنده، داستان پدران آدم را بر پايه‎ي نخستي‎شناسي و انسان‎شناسي در فضايي نسبتاً بديع خلق كرد. اين فضا كه وام‎گرفته از اطلاعات بي‎بديل او، در امر نخستي‎شناسي و انسان‎شناسي‎ست؛ به روايت دوره‎اي مي‎پردازد كه در آن، نوعي انسان‎اوليه موسوم به «انسان ـ ميمون»، حكم‎فرما بوده و در تقسيم‎بندي دانش‌مندان انسان‎شناسي، در رديف نخستين دوره از ادوار چهارگانه‏ي حيات بشري به شمار مي‎رود؛ دوره‎اي موسوم به: «عهد احوال ابتدايي» كه از بدو جدايي انسان‎‎ميمون‎ها از جرگه‎ي حيوانات، تا عصر سنگ ادامه داشته و بيان‎گر چگونگي رشد و تكامل اين موجودات، در ابعادي فيزيكي و اجتماعي بوده است.

Sadegh Hedayat is one of the adherents of the modern movement and one of the Iranian proficient writers who became well-known with his famous story Boof-e-Koor in Iran and world’s contemporary literature. This writer created Pedaran-e-Adam story based on anthropology and primatology in a nascent context. The creation of such context was the result of his precise information in Primatology and Anthropology. The story takes place in the ruling-period of Pithecanthropus, which goes back to the first era of the four-staged man-kind living. The era was called “the primer-life-ear” starting from the separation of humans from animals which continued until The Stone Age and shows how Pithecanthropus evolved from physical and social perspectives. Key Words: Anthropology, Pithecanthropus, Pedaran-e-Adam, Sociological inter-predation of stories, Sadegh Hedayat, Primatology.