بررسي رابطه بين محدوديت مالي، ارزش وجه نقد و خالص سرمايه‌گذاري

The Relation among Financial Constraint, Cash Value and Net Investment

هدف اين تحقيق، بررسي رابطه بين محدوديت مالي، ارزش وجه نقد و سرمايه‌گذاري است. محدوديت مالي كه بيشتر شركت‌ها به نوعي دچار آن مي‌باشند يكي از مباحث مهم براي تمام شركت‌ها در سطح جهان مي‌باشد. در اين تحقيق اطلاعات مالي 86 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طي دوره زماني 1385 تا 1389 بررسي شده است (430 سال – شركت). براي تعيين اينكه شركتي داراي محدوديت مالي است يا بدون محدوديت مالي از سه شاخص استفاده گرديده است. در راستاي بررسي اهداف تحقيق سه فرضيه اصلي مطرح گرديده است. بر اساس تحليل‌هاي صورت گرفته در مورد فرضيه اول مشخص گرديد كه وجه نقد در مورد شركت‌هايي كه داراي محدوديت مالي هستند نسبت به شركت‌هايي كه داراي محدوديت مالي نيستند، بيشتر باعث افزايش ارزش شركت مي‌گردد. نتايج فرضيه دوم رابطه مستقيم وجه نقد با ميزان سرمايه‌گذاري را نشان‌داد. در فرضيه سوم بررسي گرديد كه تغييرات وجوه نقد در شركت‌هايي كه داراي محدوديت مالي هستند نسبت به شركت‌هايي كه داراي محدوديت مالي نيستند، بيشتر باعث بازدهي مازاد مي‌شود كه در نهايت اين فرضيه نيز مورد تاييد قرار گرفت

This study investigates the relation among financial constraint, cash value and investment. Financial constraint which most of firms struggle with is one of important issues for all world-wide companies. The study sample consists of 86 firms listed in Tehran Stock Exchange for the period of 1385 to 1389 (430 year-firm). Three indices are used for determining whether firms have financial constraint or not. To obtain the aim of this study, three hypotheses have been introduced. The results from the first hypothesis test show that cash holding increases more value in constrained firms than unconstrained firms. Results from the second hypothesis test show that there is a positive relation between cash and investment. Third hypothesis test suggests that changes in cash holdings level leads to more excess return in constrained firms than unconstrained firms.