بررسي عوامل اقتصادي موثر بر مهاجرت روستاييان در ايران

Economic factors affecting rural migration in Iran

موضوع مهاجرت هاي روستايي همواره مورد توجه انديشمندان علوم اجتماعي و اقتصاددانان بوده است. در مطالعه ي حاضر نيز، عوامل اقتصادي موثر بر مهاجرت روستايي ايران با استفاده از سيستم معادلات همزمان براي دوره ي 1386-1353 مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه بهبود توزيع درآمد، افزايش مخارج دولتي در عمران روستاها، كاهش شكاف دستمزد ميان شهر و روستا و همچنين سرمايه گذاري در بخش كشاورزي منجر به كاهش روند مهاجرت به شهرها خواهد شد. همچنين افزايش شاخص قيمت محصولات كشاورزي، افزايش نرخ باسوادي، رشد اقتصادي و افزايش سطح زيركشت از طريق اثرگذاري مثبت بر سرمايه‏گذاري كشاورزي، منجر به كاهش مهاجرت از روستا به شهر خواهند شد. براساس نتايج پيشنهاد مي شود كه مخارج عمران و توسعه ي روستاها توسط دولت افزايش يابد، شكاف دستمزد نيروي كار بين شهر و روستا كاهش يابد و دولت علاوه بر اهدا تسهيلات جهت سرمايه گذاري به كشاورزان، بايد از طريق مشوق ها موجبات حضور بخش خصوصي جهت سرمايه گذاري در بخش كشاورزي و نواحي روستايي را فراهم كند. طبقه بندي JEL:P25,J61,J11

This paper aims to measure effective economic factors on rural migration in Iran. For this purpose, simultaneous equation system estimated for period of 1974-2007. The results indicated that improvement of income distribution, government spending in rural construction, reduction of wage gap between urban and rural areas as well as investment in agricultural sector would lead to reducing migration to cities. Also increase in agricultural price index, literacy rate, economic growth and farm size had negative impact on migration. According to the results government spending in rural infrastructure, decreasing wage gap between rural and urban areas and providing facilities for investment could cause migration rate to decrease.