تاثير استرس پريزماتيك عمودي بر پتانسيل برانگيخته بينايي دو چشمي

Effect of Vertical Prism Induced Stress on Binocular Visual Evoked Potential

هدف: ارزيابي تاثير استرس پريزماتيك عمودي برسيگنال‌هاي پتانسيل برانگيخته بينايي دو چشمي در فركانس‌هاي فضايي مختلف. روش پژوهش: با استفاده از الگوهاي تحريكي شطرنجي كه در دو فركانس فضايي پايين معادل 48/0 سيكل بر درجه و متوسط معادل 18/2 سيكل بر درجه با فركانس زماني 4 هرتز معكوس مي‌شدند، تاثير افزايش استرس بينايي ناشي از منشور عمودي در سه مرحله با منشورهاي 1 و 2 و 3 ديوپتري و يك بار هم بدون اين استرس (4 مرتبه) بر پاسخ‌هاي برانگيخته بينايي مطالعه گرديد. اين طرح بر روي 23 شركت كننده (11 مرد و 12 زن) با دستگاه بينايي طبيعي (پريزم ورژنس عمودي و ديد بعد طبيعي) انجام شد. در همه شركت كنندگان دامنه و زمان تاخير مولفه‌هاي N75، P100 و N135 در استرس‌هاي پريزماتيك عمودي مختلف ايجاد شده، اندازه‌گيري شدند. براي مقايسه ميانگين دامنه و زمان تاخير در استرس‌هاي پريزماتيك عمودي مختلف، روش آماري تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته‌ها: در نتيجه اعمال استرس پريزماتيك عمودي، دامنه مولفه‌هاي N75 ، P100 و N135 در هر دو فركانس فضايي پايين و متوسط روند رو به كاهش را نشان مي‌دهند (001/0P < ). اين روند رو به كاهش با افزايش ميزان استرس پريزماتيك بيش‌تر مي‌شود، در حالي كه زمان تاخير اين مولفه‌ها در اثر اعمال استرس پريزماتيك عمودي، در هر دو فركانس فضايي پايين و متوسط روند رو به افزايش را نشان مي‌دهد (001/0P < ). نتيجه‌گيري: همان طور كه بر اساس يافته‌هاي باليني استرس‌هاي پريزماتيك عمودي موجب شكايات چشمي مي‌شوند، در آزمون VEP نيز در همه مولفه‌هاي اين سيگنال، متغير‌هاي دامنه و زمان تاخير تحت تاثير استرس پريزماتيك عمودي قرار مي‌گيرند.