معمار در آيينه اسما

The Architect of Archetypal Names

همه موجودات عالم آ يينه جميع اسما و صفات الهي هستند و هرموجودي ظهور يك اسم و اسم همان معنا است. انسان معمار )جانشين الهي( دارنده صفت خلاقيت، فاعليت و ولايت، طراح و سامان دهنده فضاي حيات براي تعالي و تكامل انسا نها است، معمار )فاعل( با اسماي تقابلي جمالي و جلالي )زيبا يي و عظمت‌ لطف و قهر(، طرح خود را به منصه ظهور م يرساند كه، هر دو صفت )جمالي و جلالي( تحت ولايت الهي و تعامل معمار با هستي بروز و تجلي پيدا ميك‌ند.هر نقش و خيالي كه مرا در نظر آيد حُسني و جمالي و جلالي بنمايد 2معمار مختار در فرايند طراحي با س ?? ه ابزار روحي، فكري، و حسي در اختيار خود و تحت افاضه خالق كه فيضش به طور مطلق در همه مخلوقات جريان دارد و در تعامل با محيط، طرح خود را ابداع و خلق ميك‌ند.

All cosmic creatures mirror the divine omnipotence, while each is the manifestation of an archetypal name representing a particular meaning. In his capacity as the divine successor, the human being or architect possesses the necessary creative capability to design and manage the living environment to assist the evolution of man. His designs are realized through two complementary features of beauty and power. Both these features are expressed through the interaction of the architect with the divine cosmic existence. As an utonomous agent, the architect employs three instruments of spirit, mind and sense to create his design.