بررسي نقش ميانجي عزّت نفس و خود كارآمدي در رابطه بين سبك زندگي اسلامي و سازگاري اجتماعي جوانان شهر مشهد

A Study on the Role of Self-Esteem and Self-Effectiveness for the Relation between Islamic Life Style and Social Adaptation among the Youth in Mashhad

اسلام يكي از ابزارهاي سازنده سبك زندگي انسان مي‌باشد. دستورات ديني و معنويت، شكل‌دهنده و تاثيرگذار بر سبك زندگي افراد است. هدف اين پژوهش بررسي نقش ميانجي عزّت نفس و خودكارآمدي در رابطه بين سبك زندگي اسلامي و سازگاري اجتماعي جوانان شهر مشهد است. با استفاده از پرسشنامه اطلاعات از 235 نفر جمع‎آوري شد. براي سنجش سبك زندگي اسلامي از پرسشنامه محقق ساخته و براي سنجش عزّت نفس، خودكارآمدي و سازگاري اجتماعي از پرسشنامه‏هايي كه از پرسشنامه استاندارد الهام گرفته شده، استفاده شده است. داده‏هاي جمع‏آوري شده به وسيله دو نرم‏افزار SPSS و LISREL تجزيه و تحليل شد. از نرم افزار LISREL براي انجام تحليل عاملي تاييدي و آزمون مدل تحقيق استفاده شد. همچنين به منظور بررسي پايايي و انجام تحليل عاملي اكتشافي از نرم‎افزار SPSS استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه سبك زندگي اسلامي اثر مثبت و معناداري بر عزّت نفس و خودكارآمدي دارد، عزّت نفس و خودكارآمدي اثر مثبت و معناداري بر سازگاري اجتماعي دارد.

This paper tries to study the role of self-esteem and self-effectiveness for the relation between Islamic life style and social adaptation among the youth in Mashhad. The data was gathered from the questionnaire about 235 young people. Two different questionnaires were used for gathering data. By lisrel and SPSS software, the data were analyzed. Statistical tests like factor analysis show that Islamic life style has a positive and meaningful influence on self-esteem and self-effectiveness. And thus the self-esteem and self- effectiveness variables have positive and meaningful effect on social adaptation.