بازنگري آموزش مهندسي براي قرن 21

Revision of engineering education for 21st century

دانشجويان در زمان دانش آموختگي چه دانشها، مهارتها و نگرشهايي را بايد بدانند و چگونه مي‌توانيم مطمين شويم كه آنها به‌ اين تواناييها دست‌يافته‌اند؟ اينها سوالات اساسي در آموزش مهندسي در طي دو دهه گذشته بوده است. كوششهايي كه براي پاسخ به‌ اين سوالها صورت گرفته، به‌ تغييرات چشمگيري در آموزش مهندسي و ارزشيابي دستاوردهاي آن منجر شده است. تاكيد بيش از حد بر آموزش علوم مهندسي، در دهه‌هاي پاياني قرن بيستم، فاصله بين آموزشهاي عرضه شده و نيازهاي واقعي دنياي كار حرفه‌اي را افزايش داده است. براي از بين بردن اين فاصله تعدادي از دانشگاههاي پيشرو در آموزش مهندسي ابتكاري جديد براي توسعه چشم‌اندازي تازه داشته اند. از مهم‌ترين وجوه اين برنامه، كه به CDIO معروف شده است، تاكيد بر فعاليتهاي عملي و هدايت آموزشهاي دانشگاهي به‌ سمت نيازهاي صنعت و بازار كار است. نگرش جديد بر اين پيشفرض استوار است كه دانش‌آموختگان مهندسي بايد بتوانند سيستم‌هاي پيچيده مهندسي را، در محيطي مدرن و مبتني بر كارگروهي، براي خلق محصولات و سيستم‌ها تعريف، طراحي‌ و اجرا كنند و به كار ببرند. سمتگيري كلي اين برنامه مي‌تواند براي ارتقاي برنامه‌هاي آموزش مهندسي كشور و همخواني هر چه بيشتر آنها با دستاوردهاي نوين آموزش مهندسي در سطح جهان به كار گرفته شود.

What knowledge, skills, and attitudes should students have upon graduation? And how can we ascertain that they have acquired these capabilities? These have been fundamental questions in engineering education during the last two decades. Attempts to answer these questions have led to considerable changes in engineering education and accreditation of its outcomes. Excessive emphasis on education of engineering sciences in the final decades of the twentieth century widened the gap between the presented education and the real needs of the skilled manpower. In order to fill this gap, several pioneer universities in engineering education formed a novel innovation to develop a new viewpoint. Among the most important aspects of this program, which is known as CDIO, is the emphasis on practical activities and directing university education toward the needs of industry and job market. The new approach is based on this hypothesis that engineering graduates should be able to conceive, design, implement, and operate (CDIO) complex engineering systems within a modern and team work-oriented environment with the aim of creating products and systems. The general trend of this program can be used to promote country’s engineering education programs, and harmonize them as much as possible with new engineering education outcomes in the world.