مقايسه نيم‌رخ حافظه كودكان عادي با كودكان دچار ناتواني‌هاي يادگيري

A Comparison of Memory Profile in Normal Children and Children with Learning Disabilities in Dictation, Mathematics and Reading

هدف: مقايسه حافظه كودكان دچار ناتواني‌هاي يادگيري در املا، رياضي، و روخواني با كودكان عادي پايه چهارم ابتدايي شهر اصفهان. روش: از بين دانش‌آموزان پايه چهارم ابتدايي در سال تحصيلي 86-1385، چهار گروه 15 نفري (15 دانش‌آموز عادي، 15 دانش‌آموز دچار ناتواني در املا، 15 دانش‌آموز دچار ناتواني در رياضي و 15 دانش‌آموز دچار ناتواني در روخواني) به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي اندازه‌گيري حافظه آزمودني‌ها، خرده‌آزمون حافظه آزمون هوش وكسلر به صورت انفردي اجرا شد. نتايج به روش تحليل واريانس و آزمون توكي تحليل شد. يافته‌ها: اين پژوهش نشان داد كه بين نيم‌رخ حافظه كودكان عادي و كودكان دچار ناتواني‌هاي يادگيري در املا، رياضي و روخواني تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجه‌گيري: حافظه دانش‌آموزان دچار ناتواني‌هاي يادگيري مشكل جدي دارد و دانش‌آموزان دچار ناتواني يادگيري املا نسبت به دو گروه ديگر حافظه ضعيف‌تري دارند.

Objective: To compare the memory of children with learning disabilities in dictation, mathematics and reading skills with normal children in fourth grade primary schools in Isfahan. Method: For this purpose, 60 students in 4 groups (15 normal students, 15 students with writing disorder, 15 students with dyscalculia, and 15 students with dyslexia) were selected randomly. The memory subscale of Wechsler Intelligence Scale was administered to the subjects to measure their memory. Data were analyzed using Tukey’s test and analysis of variance. Results: The results showed that there is significant difference between the memory of normal children and that of children with dyslexia, dyscalculia, and writing disorder. Conclusion: The memory of children with learning disabilities is significantly problematic; and schoolchildren with writing disorder have weaker memories compared to the other two groups.