آزمون روان سنجي مقياس‎هاي هسته ارزشيابي‎هاي خود

Psychometric Testing of the Core Self-evaluations Scales

پژوهش حاضر با هدف آزمون روان سنجي مقياس‎هاي هسته ارزشيابي‎هاي خود (CSEs) انجام شد. 228 نفر از كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي شهر تهران (71 مرد، 157زن) انتخاب شدند و به چهار مقياس‎ هسته ارزشيابي‎هاي خود (مقياس حرمت خود روزنبرگ، مقياس خودكارآمدي تعميم‎يافته، مقياس نوروزگرايي سياهه شخصيت آيزنك، مقياس دروني بودن، افراد قدرتمند و شانس)، سنجش رضايت شغلي كلي (بريفيلد و روث، 1951) و مقياس بهزيستي عاطفي مرتبط با شغل (JAWS؛ ون‎كتويك و ديگران، 2000) پاسخ دادند. به منظور تعيين روايي عاملي اين مقياس‎ها از روش تحليل عاملي تاييدي و براي بررسي اعتبار آنها از ضريب آلفاي كرونباخ و بازآزمايي استفاده شد. همچنين، به منظور مطالعه روايي همگراي اين مقياس‎ها، ضرايب همبستگي بين رگه‎هاي هسته ارزشيابي‎هاي خود با رضايت شغلي و بهزيستي عاطفي مرتبط با شغل گزارش شد. نتايج تحليل شاخص هاي برازش تحليل عاملي تاييدي، وجود يك سازه مشترك هسته ارزشيابي‎هاي خود را تاييد كرد. ضرايب همبستگي بين چهار مقياس‎ هسته ارزشيابي‎هاي خود با سنجش رضايت شغلي كلي و مقياس بهزيستي عاطفي از روايي همگراي اين مقياس‎ها به طور تجربي حمايت كرد. اعتبار مقياس‎هاي هسته ارزشيابي‎هاي خود مناسب بودند. در مجموع، نتايج پژوهش حاضر شواهدي را براي دفاع از روايي و اعتبار چهار مقياس به مثابه ابزار بررسي هسته ارزشيابي‎هاي خود در افراد شاغل ايراني فراهم آورد.

The main purpose of the present study was to investigate psychometric properties of the 4 core self-evaluations scales. 228 Azad Islamic Universiy Staff (71 male, 157 female) completed the Rosenberg Self-Esteem Scale (1965), Generalized Self-Efficacy Scale (GSES; Judge et al.,1998), Eysenck Personality Inventory Neuroticism (Eysenck & Eysenck, 1968) Scale Internality, Powerful others and Chance Scale (IPC; Leveson, 1981), Overall Job Satisfaction (Brayfield & Rothe), and Job-related Affective Well-being Scale (JAWS;Van Katwyk, et al., 2000). The confirmatory factor analysis method, test-retest and internal consistency were used to compute the 4 core scales’ factorial validity and reliability, respectively. Also, in order to examine the convergent validity of the 4 core scales, we computed correlations between 4 CSE scales, job satisfaction and job-related affective well-being. Goodness-of-fit indices of confirmatory factor analysis confirmed a single common construct, which suggesting that the four traits as indicators is the single best indicator of core self-evaluations. The significant correlations between the 4 core scales, job satisfaction, and affective well-being showed convergent validity for the 4 core scales. Test–retest and internal consistency for the 4 core scales was good. In sum, these findings provide evidence for the validity and reliability of the core self-evaluations scales as a single factor measure in Iranian staff.