دانش آسيب ديده ما: درآمدي بر چالش كارآمدي علوم انساني

Our Damaged Knowledge; an Introduction to the Humanities Efficiency

هدف: پژوهش حاضر ضمن تبيين مولفه‌هاي دانش و اطلاعات، چالش كارامدي در علوم انساني را مورد واكاوي قرار داده است. پيشرفتهاي روزافزون انسان در عصر مدرن، منيّت انسان مدرن را بر پايه باورهاي اومانيستي و پسااومانيستي تا به حدي پيش برده كه ساختار اجتماع و فرهنگ را حول باورهاي مدرن و پست‌مدرن قرار داده است. با بروز روش تجربي و علمي، در معناي اصلي دانش تغييراتي رخ داد و دانش يك چارچوب علوم طبيعي و تجربي به خود گرفت و هر گونه حالت غايت‌گرايانه از آن برداشته شد و آموزه «دانش براي دانش» تغيير كرد، به طوري كه ملاك تعيين دانش "كارآمدي" شد. روش: روش اين پژوهش، توصيفي- تحليلي بوده است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه علوم مهندسي و پايه، در مركز توجه قرار دارند و علوم انساني در حاشيه‌اند. به عبارت ديگر؛ دانش بايد به توانايي منجر شود و گر نه، اطلاق «دانش» بر آن، اشتباه است. نتيجه‌گيري: در جوامعي كه معيار «كاربردپذيري» بر قلمروي «دانش علمي» آن حاكميت يافته، سوال «آيا حقيقي است؟» به «چه فايده‌اي دارد؟» و «آيا كارامد است؟» تقليل مي‌يابد. لذا نظام آموزش عالي كشور بايد دانشجويان را در همه ابعاد وجودي پرورش دهد. رشته‌ها ي علوم انساني كمك مي‌كنند كه انسان، فرهنگ خود را درك و جايگاه خود را در جهان تعيين كند و نيروي تعقل را در جهت زندگي هوشمندانه اعتلا بخشد. به همين دليل، مطالعات علوم انساني بايد اولويت داشته باشد.

Objectives: The present survey intends to explain the components of knowledge and information and identify the barriers and find out ways with scientific approach and analyzes human sciences challenges in the field of practicability and function . The author in this research describes the day by day development of human being in modern era and the ego of modern man which is based on humanistic and post-humanistic beliefs. Then refers to experimental and scientific methods and ignoring the goal-oriented ideas by modern man whose opinion is limited in the framework of natural sciences. Method: The method of the research is analyzes- descriptive study. Results: The results of the study indicate that basic engineering sciences are at the center of concentration and vice versa the human sciences are in margin and ignorance. Conclusion: The authors of the article conclude that the human sciences should be the first priority in programming and policy making in universities and scientific centers. Humanities discipline helps people understand their own culture and determine their place in the world. Therefore studies in humanities should be a priority.