رابطه ترس از دندانپزشكي در كودكان 6 تا 8 ساله با ترس والدين آنها

The Relationship Between 6 to 8 year Oldchildrenʹʹs dental fear and their parentsʹʹ fear

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين ترس كودكان 6 تا 8 ساله از دندانپزشكي با ترس والدينشان اجرا شد. روش پژوهش همبستگي و نمونه آماري پژوهش شامل 107 كودك 6 تا 8 ساله بود كه در سال تحصيلي 91ـ1390به همراه والدين خود به درمانگاه دندانپزشكي دانشگاه آزاد اسلامي خوراسگان مراجعه كردند. روش نمونه‌گيري هدفمند و ابزارهاي پژوهش شامل مقياس بررسي ترس كودكان زير شاخص دندانپزشكي (كاتبرت و ملامد، 1982) براي ارزيابي ترس كودكان، مقياس تغيير‌يافته اضطراب دندانپزشكي (هامفريس و همكاران، 1995) براي ارزيابي ترس والدين و مقياس رتبه‌اي رفتاري (فرانكلو همكاران، 1962) براي ارزيابي رفتار كودك حين درمان بود. پرسشنامه‌هاي اول و دوم را والد كودك و پرسشنامه سوم را دندانپزشك تكميل كرد. تحليل داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و ضريب همبستگي اسپيرمن و آزمون t مستقل انجام شد. يافته‌ها نشان داد كه بين نمره‌هاي ترس والدين و كودكان رابطه معنادار مستقيم وجود دارد (001/0P < ). همچنين بين مقياس بررسي ترس كودكان ـ زير شاخص دندانپزشكي و مقياس رتبه‌اي رفتاري فرانكل رابطه منفي معنادار وجود داشت (001/0P < ). براساس نتايج در كودكان گروه سني 6 تا 8 سال، ترس والدين مي‌تواند بر روي ترس دندانپزشكي كودك و درجه همكاري او با دندانپزشك تاثير بگذارد.