بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر مديريت كيفيت جامع

The effect of Organizational culture on Total Quality Management

هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين فرهنگ سازماني و مديريت كيفيت جامع با استفاده از مدل‏سازي معادله ساختاري است. در اين پژوهش از مدل ”كامرون و كويين“ به منظور تشخيص فرهنگ سازماني و از مدل ”جايزه ملّي كيفيت مالكوم بالدريج براي سنجش ميزان استقرار مديريت كيفيت جامع استفاده شد. پرسشنامه‏اي با 60 سوال به‏صورت طيف ليكرت هفت گزينه‏اي، جهت جمع‏آوري داده‏ها مورد استفاده قرار گرفت. مديران عامل، مديران كيفيت، مديران عمليات، مديران تحقيق و توسعه و مديران فروشِ شركت‏هاي داروسازي استان تهران، جامعه آماري اين پژوهش را تشكيل دادند. تعداد 209 پرسشنامه قابل قبول به‏دست آمد كه پس از تجزيه و تحليل داده‏ها و آزمون فرضيه، نتايج نشان داد كه در شركت‏هاي داروسازي استان تهران، فرهنگ سازماني تاثيري مثبت بر ميزان استقرار مديريت كيفيت جامع دارد. همچنين مشخص شد كه در اين سازمان‏ها بُعد ”رهبري“ نسبت به ساير ابعاد مديريت كيفيت جامع، توسعه بيشتري يافته است و اين سازمان‏ها به ”ثبات و كنترل“ گرايش بيشتري دارند تا ”انعطاف‏پذيري“.

The aim of this research is to investigate the effect of organizational culture on total quality management (TQM) in the pharmaceutical companies of Tehran-Iran using the structural equation modeling (SEM) technique. Organizational culture was measured using the instrument developed by Cameron and Quinn. The six TQM categories were measured by the 2011-2012 criteria for performance excellence of the Malcolm Baldrige National Quality Award (MBNQA). All of the 60 items of the questionnaire were represented in seven-point Likert scales. A total of 209 acceptable responses were obtained from senior managers of quality, operations, R&D and sales departments and executives levels. The results revealed the positive effect of culture on TQM. The results also specified the leadership category as the most developed aspect of TQM in the Tehran’s pharmaceutical companies. These organizations emphasize on stability and control more than flexibility.