تربيت هنري در نظام آموزشي ايران

Art Education in Educational System of Iran

بعد هنري و زيبايي‌شناسي از جمله ابعاد وجودي انسان است كه پرورش آن از طريق تربيت هنري محقق مي‌گردد. هدف اين مقاله تحليل و ارزيابي وضع موجود تربيت هنري در نظام آموزشي ايران، شناسايي نقاط قوت و ضعف آن بر اساس مولفه‌هاي اصلي آموزش و پرورش و تعيين چالش‌ها و راهكارهاست. اين نوشتار با بهره‌گيري از روش كيفي‌ ـ ‌تحليلي و با مراجعه به اسناد، مدارك و گزارش‌هاي پژوهشي و اجرايي موجود، اجرا شده است. يافته‌هاي به‌دست آمده نشان مي‌دهد كه در هريك از نظام‌هاي مديريت و راهبري، تامين و تربيت نيروي انساني، برنامه‌ريزي آموزشي و درسي، منابع مالي و مادي، تحقيق و توسعه، نقاط قوت اندك و نقاط ضعف بسياري وجود دارد. در پايان، چالش‌هاي عمده و اساسي در اين حوزه مطرح و راهكارهايي براي بهبود و اصلاح وضعيت موجود ارايه مي‌شود.

The artistic and aesthetic dimensions are two aspects of being a human being which are developed through art education. This article aims at analyzing and evaluating current situation of such trainings in educational system of Iran. The weak and strong points of this system will be identified according to the main components of education. The challenges and solutions will also be discussed. Qualitative-analytic approach is used in this research. For gathering the data, the researcher has referred to deeds and documents in addition to research reports in the field. The findings show that there are lots of weak points in respect to managing system, supplying and educating the human resources, and curriculum development. At the end, main challenges are mentioned and some solutions will be offered.