بررسي تطبيقي قوانين و مقررات ايران با مفاد موافقت‌نامه تريپس• در زمينه حق نسخه‌برداري و حقوق مرتبط

Iranʹʹs Legislation and TRIPS Agreement: A Comparison in Respect of Copyright and Related Rights

پس از پذيرش درخواست الحاق ايران به سازمان جهاني تجارت در 5 خرداد 1384، ايران عملاً وارد فرايند مذاكره الحاق به اين سازمان شد. در اين فرايند يكي از كارهايي كه بايد انجام گيرد انطباق قوانين و مقررات كشور متقاضي الحاق با قواعد و مقررات سازمان جهاني تجارت از جمله در زمينه حقوق مالكيت فكري است. در اين راستا، در مقاله حاضر قوانين و مقررات ايران با مفاد موافقت‌نامه تريپس در زمينه حق نسخه‌برداري و حقوق مرتبط مقايسه شده است. نتايج اين بررسي مقايسه‌اي نشان مي‌دهد كه در نظام حقوق مالكيت فكري ايران در حوزه مذكور، كمبودها و مغايرت‌هاي زيادي از جمله در مورد آثار مورد حمايت، مدت حمايت، حقوق مرتبط يا جانبي، حقوق اجاره‌اي، حق انتفاع پديدآورندگان از فروش مجدد، نحوه‌ شناسايي پديدآورنده، محدوديت‌ها و استثناهاي مجاز و شرايط حمايت وجود دارد كه بهتر است قانون جديدي در اين زمينه تدوين و تصويب شود.

After Iranʹs application for accession to the World Trade Organization was submitted to the WTO Secretariat on 19 July 1996 and accepted by consensus on 26 May 2005, Iran actually entered into the process of accession, the successful completion of which requires taking a number of measures, one of which is to comply with the WTO rules and regulations in terms of, inter alia, intellectual property rights. This compliance requires that the acceding country explores the discrepancies and lacunae in its legislation on the one hand and remove them on the other. This article embarks on the former in respect of copyright and related rights