الزام اخلاقي به پرهيز از تجسّس (در امور ديگران ) در قرآن و روايات

Moral Obligation to Avoiding the Reprehensible Act of Tajassus (Spying on Others’ Affairs) in Qur’ān and Traditions

پاك ذهني و نيك‌ رفتاري فرد و جامعه، از مهم‌ترين آموزه‌هاي قرآن و دين اسلام است و در پرتو آن، زمينه رشد انسان فراهم مي‌شود. ظرافت و دقت نظر تعاليم ديني در سالم سازي روان آدمي موضوعي است كه توجه به آن مي‌تواند بسياري از مشكلات اجتماعي كنوني ما را برطرف نمايد. با عنايت به اين ضرورت، مقوله تجسّس مورد مطالعه قرار گرفت و اين دريافت حاصل شد كه: اگر حس تجسّس‌گرايانه در افراد يك جامعه شايع و عادت شود، سلامت و بهداشت رواني از اين ناحيه به شدت آسيب‌پذير مي‌گردد و بايد آن را يك بيماري اخلاقي دانست كه مي‌تواند طيف گسترده‌اي از رفتار افراد را تحت تاثير قرار دهد. محور و شاخص در اين پژوهش، جمله «و لا تجسّسوا» در آيه12 سوره حجرات است و برخي روايت‌هاي مرتبط با موضوع نيز، تحليل محتوايي و گونه‌شناسي شده‌اند و هدف نيز، افزايش دانايي عمومي نسبت به پيامدهاي عمل نارواي تجسّس است.