نقش خودكارآمدي و رضايت از زندگي در پيش‌بيني عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دختر سال سوم دوره‌ي متوسطه شهر كرمانشاه

The role of self-efficacy and life satisfaction in predicting academic performance in third grade students in Kermanshah

در تعامل بين شخص و محيط يكي از مهم‌ترين مولفه‌ها خودكارآمدي است. با توجه به اهميت موضوع، پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش باورهاي خودكارآمدي و رضايت از زندگي در پيش‌بيني عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان انجام گرفت. براي اجراي پژوهش حاضر نمونه اي به حجم 150 نفر از دانش‌آموزان دختر سال سوم مقطع متوسطه‌ي شهر كرمانشاه(با ميانگين سني 18 سال) به روش خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شد. ابزار پژوهش عبارت بود از: پرسش‌نامه‌ي باورهاي خودكارآمدي و پرسش‌نامه‌ي رضايت از زندگي. طرح پژوهش از نوع همبستگي انتخاب شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين خودكارآمدي و رضايت از زندگي با عملكرد تحصيلي همبستگي مثبت معناداري وجود دارد. و رضايت از زندگي در پيش‌بيني عملكرد تحصيلي قويتر است.

The interaction with the environment is an important component of self- efficacy. Given the importance of is matter, the purpose of the present research was to study the relationship between self- efficacy belief and life satisfaction with academic performance. Using a multistage cluster sampling procedure, a sample of 150 high school students in Kermanshah selected. General self- efficacy scale, and life satisfaction scale were used to gather data. The design of study was corrletional. Data were analyzed using descriptive statistics. Results revealed that positive belifes self- efficacy, life satisfaction, performance correlated positive with academic performance.