بررسي و نقد تنسيق استاد فياضي از برهان صديقين علامه طباطبايي

A Critical Study of Fayyadi’s Formulation of Allamah Tabataba’i’s Argument of the Righteous

برهان صديقين نام گونه‌يي از برهان است كه در آن حدّ وسط، موجود مطلق يا اصل واقعيت است. علامه طباطبايي تقريري خاص از اين برهان دارند كه بگونه‌هاي متفاوتي تنسيق شده است. در اين مقاله تنسيق استاد فياضي از برهان صديقينِ علامه طباطبايي تبيين و سپس نقد و بررسي و نشان داده ميشود كه اين تنسيق اولاً برخلاف ظاهر عبارات علامه است و ثانياً في‌نفسه ناتمام است و نميتوان آن را تقريري موفق از برهان صديقين بشمار آورد.

The argument of the righteous (burhan-i siddiqin) is the name of a kind of argument in which the middle term is the absolute being or reality itself. ‘Allamah Tabataba’i has a specific interpretation of this argument that has been formulated in different ways. In this paper, the writer explains Fayyadi’s formulation of ‘Allamah Tabataba’i’s argument of the righteous and then criticizes it. Here, the writer also demonstrates that this formulation is in contrast to the surface meaning of ‘Allamah’s words. Moreover, he argues that it has remained essentially unfinished and cannot be considered a successful interpretation of the argument of the righteous.